Με την διεκδίκηση ενός τίτλου ξεκίνησε το 2026, καθώς ο φιναλίστ του κυπέλλου ΟΦΗ και ο νταμπλούχος Ολυμπιακός βρέθηκαν αντιμέτωποι στο παγκρήτιο για τον τελικό του (ξεχασμένου στην χώρα μας) Super Cup. Μιλάμε για μία διοργάνωση που πραγματικά την είχαμε… ξεχάσει στην Ελλάδα. Τελευταία φορά που διοργανώθηκε ήταν το μακρινό 2007 (!), όταν Ολυμπιακός και ΑΕΛ αναμετρήθηκαν με τους “ερυθρόλευκους” και πάλι νικητές.
Ας ελπίσουμε η διεξαγωγή του Super Cup στην χώρα μας να είναι πλέον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Όπως δηλαδή συμβαίνει και σε όλες τις ποδοσφαιρικές χώρες του κόσμου. Μπορεί να μην είναι ένα τρόπαιο με την “λάμψη” του πρωταθλήματος ή του κυπέλλου, αλλά δεν παύει να είναι ένας επίσημος τίτλος, ο οποίος “ανεβάζει” το ενδιαφέρον του φίλαθλου κόσμου.
Η βελτίωση του ΟΦΗ και ο… αέρας
Προφανώς, το γεγονός ότι η ομάδα του ΟΦΗ μπήκε στο παιχνίδι με κύριο (αν όχι μόνο) σκοπό να αμυνθεί, δεν προκαλεί εντύπωση σε κάποιον. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια πράγμα τα οποία αξίζουν να επισημανθούν για τους Κρητικούς. Για παράδειγμα, η ομάδα του Ηρακλείου δείχνει να βελτιώνεται σιγά-σιγά με τον Χρήστο Κόντη στον πάγκο. Μην ξεχνάμε ότι η φετινή σεζόν (στην οποία ο ΟΦΗ συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής) ξεκίνησε πολύ άσχημα και πολύ κάτω από τις προσδοκίες των φίλων της ομάδας.
Στα τελευταία παιχνίδια – και με τον πρώην προπονητή του Παναθηναϊκού στον πάγκο -, οι Κρητικοί έχουν αρχίσει να εμφανίζουν καλά στοιχεία. Τα στοιχεία αυτά φάνηκαν και στον τελευταίο αγώνα του 2025 (ήττα με 2-1) από την ΑΕΚ, αλλά και στον χθεσινό τελικό του Super Cup. Ο ΟΦΗ δεν άφησε τον Ολυμπιακό να δημιουργήσει (θα μιλήσουμε παρακάτω για αυτό), ενώ εκτέλεσε δύο φορές στο 90λεπτο με αξιώσεις μπροστά από την εστία του Τζολάκη, όμως ο Έλληνας γκολκίπερ ήταν έτοιμος. Έτοιμος ήταν και ο έτερος Έλληνας τερματοφύλακας, Χριστογεώργος, όποτε χρειάστηκε.
Όσον αφορά το σκέλος του… αέρα, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην κακή ποιότητα της χθεσινής αναμέτρησης. Τα μποφόρ ήταν ανυπόφορα για τις δύο ομάδες, οι οποίες δεν μπορούσαν να εκτελέσουν στημένα ή να υψώσουν με ακρίβεια την μπάλα. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα ημιτελείς προσπάθεις και σχετικά ήσυχο 90λεπτο, με τον Ολυμπιακό να έχει δύο ακυρωμένα γκολ από Μουζακίτη και Ζέλσον Μάρτινς αντίστοιχα.
Αξίζει να διαβάσεις
Το “Ελ Κααμπί effect”, ο game changer Καλογερόπουλος και το “κεφάλαιο” Γιαζίτσι
Στην παράταση ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε κυνικός. Η εύστοχη εκτέλεσε πέναλτι του Ταρεμί “έλυσε τον γόρδιο δεσμό” και στην συνέχεια οι “ερυθρόλευκοι” εκμεταλλέυτηκαν με αποτελεσματικό τρόπο την ευκαιρία τους, φτάνοντας στο 3-0 και την κατάκτηση ενός ακόμα τίτλου. Υπάρχουν, όμως αρκετά σημεία τα οποία αξίζουν σχολιασμό.
Πρώτο και κυριότερο, το πόσο διαφορετική ομάδα μοιάζει ο Ολυμπιακός χωρίς τον “εκτελεστή” Αγιούμπ Ελ Κααμπί. Πολύ καλοί παίκτες οι Ταρεμί και Γιάρεμτσουκ, ωστόσο την εκτελεστική δεινότητα του Μαροκινού δεν την διαθέτουν. Είναι γεγονός – και βάσει αριθμών – ότι οι νταμπλούχοι Ελλάδας σκοράρουν με χαρακτηριστικά μεγαλύτερη ευκολία με τον αρχισκόρερ τους στο γήπεδο.
Όσον αφορά τον Καλεγορόπουλο, ο μικρός απέδειξε για άλλη μία φορά το ότι μπορεί να σταθεί στο rotation του Ολυμπιακού. Μπήκε στο 88΄, καθώς ο Μπιανκόν αισθάνθηκε ενοχλήσεις και έπρεπε αναγκαστικά να αποχωρήσει, και στην παράτησε έβαλε φαρδιά πλατιά την “υπογραφή” του. Κέρδισε το πέναλτι, έβαλε το δεύτερο και “κλείδωσε” την κατάκτηση του Super Cup για την ομάδα του.
Αξίζει να διαβάσεις
Τελευταίο άφησα το θέμα του Γιαζίτσι, καθώς θεωρώ ότι η συζήτηση για τον Τούρκο μπορεί να είναι μεγάλη. Κατά την δική μου άποψη, ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής είναι “ταμάμ” για τέτοιου είδους παιχνίδια, αφού διαθέτει στοιχεία κλασσικού “δεκαριού”, τα οποία άλλος παίκτης του Ολυμπιακού δεν έχει. Σίγουρα, δεν ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις του Μεντιλίμπαρ (μαρκάρισμα, τρέξιμο και high press). Σε παιχνίδια όμως όπου οι “ερυθρόλευκοι” βρίσκονται αντιμέτωποι με τέτοιου είδους άμυνες, ο Τούρκος έχει την δυνατότητα να προσφέρει πολύτιμες λύσεις.
ΥΓ: Καλή χρονιά με υγεία σε όλους!
