Ο Βισέντε Ταμπόρδα είναι ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού του οποίου το όνομα ακούγεται περισσότερο από κάθε άλλον το τελευταίο διάστημα – πόσο μάλλον μετά το χθεσινό του γκολ απέναντι στη Ρόμα. Τόσο ο κόσμος του ”τριφυλλιού” όσο και αρκετά μέσα συζητούν έντονα για την ευκαιρία που πρέπει να δοθεί στον Αργεντίνο επιθετικό χαφ. Από την πλευρά μου, συμφωνώ απόλυτα με αυτή την άποψη.
Στον χθεσινό αγώνα με τη Ρόμα, όταν ανακοινώθηκε η ενδεκάδα και είδα το όνομα του Ταμπόρδα σε αυτήν, σκέφτηκα πως αυτή ήταν η μεγάλη του ευκαιρία. Και μπορούμε να πούμε πως την άρπαξε. Σαφώς, δεν μπορούν να βγάλουμε οριστικά συμπεράσματα ούτε για την ενδεκάδα ούτε για την εικόνα του αγώνα, καθώς επρόκειτο για αναγκαστικές επιλογές του Ράφα Μπενίτεθ λόγω των δύσκολων και άτυχων συνθηκών.
Σε ένα σύντομο σχόλιο για την αναμέτρηση, ο Παναθηναϊκός τα πήγε καλά, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τις σημαντικές ελλείψεις, ακόμη και της τελευταίας στιγμής. Υπό αυτές τις συνθήκες, η ισοπαλία είναι ένα αρκετά καλό αποτέλεσμα, με τους ”Πράσινους” μάλιστα να προηγούνται στο σκορ μέχρι το 80’.
Ας πάμε στον Ταμπόρδα, όπου αυτό που τον ξεχωρίζει είναι το πάθος που βγάζει στο παιχνίδι του. Αν κάποιος δει ξανά τον χθεσινό αγώνα, θα παρατηρήσει τον Αργεντίνο να ζητάει με έντονο τρόπο την μπάλα από τους συμπαίκτες του, το ατελείωτο τρέξιμο μέχρι να ”αδειάσουν” οι μπαταρίες του και να γίνει αλλαγή προς το τέλος της αναμέτρησης, αλλά και τη σωστή απόφαση στη φάση του γκολ: να μείνει πίσω από τον Γκιλάρντι, έτοιμος να εκμεταλλευτεί το λάθος και να τρέξει προς την εστία για να σκοράρει.
Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε και οι έξαλλοι πανηγυρισμοί μετά το γκολ, με όλους τους παίκτες να αγκαλιάζουν τον Ταμπόρδα και τον κόσμο να συμμετέχει ακόμη πιο έντονα. Μια εικόνα που έμοιαζε με δικαίωση για την ευκαιρία που του δόθηκε σε αυτόν τον αγώνα.
Αξίζει να διαβάσεις
Σε γενικές γραμμές, το καταλαβαίνω: ο Ταμπόρδα μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο προσαρμογής, καθώς είναι η πρώτη φορά που αγωνίζεται σε ομάδα της Ευρώπης. Το αναφέρω αυτό με αφορμή τη δήλωση του Κόντη — μια άποψη απολύτως σεβαστή, καθώς υπήρξε προπονητής του Παναθηναϊκού και είχε σαφώς πιο ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης. Ωστόσο, ο παραγκωνισμός που υπήρξε στο πρόσωπο του Αργεντίνου δεν μπορεί να θεωρηθεί σωστός.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις παικτών, ειδικά στον Παναθηναϊκό και ειδικά από την Αργεντινή, που χρειάστηκαν ακόμη και έναν ολόκληρο χρόνο για να προσαρμοστούν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Μπορέλι. Από την άλλη, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, όπως ο Γκονζάλες, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στη Λεωφόρο ”έδεσε” με την ομάδα.
Σε κάθε περίπτωση, μια μεταγραφή ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ δεν δικαιολογεί τέτοιον παραγκωνισμό. Ο Παναθηναϊκός επένδυσε πάνω στον Ταμπόρδα — ανεξάρτητα από το ποιος πήρε την απόφαση να τον φέρει — και αυτή η επένδυση οφείλει να αξιοποιηθεί εντός γηπέδου.
Ναι πρέπει να προσαρμοστεί αλλά αυτό που βλέπω από τον Ταμπόρδα είναι η θέληση και το πάθος – όπως ανέφερα πριν – και τον τιμά αυτό το πράγμα σαν επαγγελματία. Δεν είναι εύκολο τρεις προπονητές να μη σε υπολογίζουν και μάλιστα σε διάστημα 5 μηνών. Πάντως πήραμε μια γεύση από το ”τάνγκο” του Ταμπόρδα στην φάση του γκολ, που ”χόρεψε” κοντά στην μικρή περιοχή της Ρόμα, τον Γκιλάρντι και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Πλέον το μόνο που απομένει είναι όντως να του δοθεί η ευκαιρία στον Ταμπόρδα, και όχι υπό ειδικών συνθηκών, και ας είναι η αρχή στον αγώνα με την Κηφισιά που λογικά θα δούμε και τον Αντίνο.
Εσείς τι λέτε; Ήρθε η στιγμή το ”τάνγκο” του Ταμπόρδα να μη μείνει σε μία μόνο φιγούρα, αλλά να εξελιχθεί σε κανονικό ρόλο στον Παναθηναϊκό;
