Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης μίλησε στο Σταύρο Θεοδωράκη και στους «Πρωταγωνιστές» του τηλεοπτικού σταθμού Alpha και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να ακολουθήσει τη συγκεκριμένη ομάδα, στη Θύρα 13 και στο “κουμπούρι”.
«Πάντα Παναθηναϊκός, από το γυμνάσιο, λόγω Λινοξυλάκη. Τότε οι ήρωες ήταν ο Λινοξυλάκης, ο Βουτσαράς, Κρητικοί υποτίθεται. Δεν είχα κανένα φανατισμό. Μετά το 70′, ξεκίνησα να παίρνω 10 διαρκή, γιατί ήταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή, που ήθελε να πηγαίνει και έτσι ξεκίνησα να έχω 10 διαρκή. Μαζί μου καθότανε ο Νανάς ο Τσαλδάρης και ο Γιώργος Κατσαρός. Και σιγά-σιγά έγινα, δεν θα έλεγα φανατικός, αλλά φίλαθλος του Παναθηναϊκού.
Ήμουν παθιασμένος πρόεδρος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα. Όταν υπήρχαν φωνές τα εισιτήρια να τα παίρνει όλα η γηπεδούχος ομάδα το αρνήθηκα. Το ποσό που έπαιρναν οι μικρές ομάδες στα μεγάλα γήπεδα δεν είχε καμιά σχέση με τις εισπράξεις που κάναμε στο γήπεδό τους. Ήταν πολύ μικρή η Λεωφόρος για να βάλει τον κόσμο του Παναθηναϊκού», ανέφερε αρχικά ο κ. Βαρδινογιάννης για τη σχέση του με τον Παναθηναϊκό και τη σχέση του με την ιστορική έδεα της ομάδας.
«Ουδέποτε κατήργησα τη Θύρα 13».
«Όταν το ανακάλυψα, σε ένα βράδυ και λόγω κάποιων επεισοδίων στην εξέδρα, είπα ότι καταργούνται όλοι οι σύνδεσμοι, πλην της Θύρας 13, που γίνεται Πανελλήνια Λέσχη Φιλάθλων Παναθηναϊκού και με υποκαταστήματα στη Θεσσαλονίκη και αλλού», υποστήριξε ο άλλοτε πρόεδρος του τριφυλλιού ενώ στη συνέχει πρόσθεσε με έμφαση: «Ουδέποτε κατήργησα εγώ τη Θύρα 13. Απεναντίας, την ανέβασα ως Πανελλήνια ΠΑΛΕΦΙΠ Νέας Υόρκης, τη Θύρα 13. Τότε δεν αντέδρασε κανείς, διότι ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είδε με τι μεράκι είχα αναμορφώσει την ομάδα».
«Οπλοφορούσα αλλά όχι λόγω γηπέδου»
Για το περιστατικό με το κουμπούρι: «Οπλοφορούσα, αλλά όχι λόγω γηπέδου. Με δεν το επιδείκνυα. Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι ή να κάνω να το βγάλω μέσα στο γήπεδο. Όλα τα άλλα είναι μυθολογία».
Αξίζει να διαβάσεις
Για το αν συμμετείχε στις αποφάσεις ή απλώς διοικούσε τον Παναθηναϊκό: «Βεβαίως είχα άποψη. Το ’95 ο Ρότσα νόμιζε ότι είχε γίνει πρωταθλητής. Ξεχαρβαλώθηκε η ομάδα, ενώ ήταν υπό την καθοδήγηση τη δικιά μου προπονητής. Δηλαδή κάθε Παρασκευή ερχόταν και μου έλεγε τα προβλήματά του, της ομάδας, και κουβεντιάζαμε πώς θα παίξουμε την Κυριακή, τη σύνθεση.
Αν ήταν κάτι που δεν το έβλεπα σωστό, ρωτούσα γιατί; Και έδινα μια άλλη γωνία να το δει. Όχι απαραίτητα σε άλλες λύσεις, αλλά τον προβλημάτιζα».
«Αποφάσιζα το σύνολο των μεταγραφών, δεν ήθελα μάνατζερ.»
Για το αν αποφάσιζε για τις μεταγραφές: «100%. Δεν ήθελα μάνατζερ. Εγώ, κατευθείαν. Διαμαρύρονται οι φίλαθλοι πολλές φορές γιατί δεν κάνω μεταγραφές. Δεν έκανα μεταγραφές γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την ομάδα. Όταν το ’95, που πήραμε το πρωτάθλημα, πήγα στα αποδυτήρια και τους είπα “συγχαρητήρια, με αναγκάζετε να μην κάνω μεταγραφές”. Και πήραμε νταμπλ το ’96 και ευρωπαϊκή διάκριση μέχρι τους τέσσερις και δεν είχα κάνει μια μεταγραφή.
Αξίζει να διαβάσεις
Με τους ίδιους παίκτες. Διότι δεν είναι ζημιά μόνο οικονομική, αλλά ανατρέπεις τον τρόπο της ομάδας, που έχεις χτίσει. Αυτό ήταν από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στο ποδόσφαιρο. Και χαρακτηριστικό παράδειγμα, καμία μεγάλη ομάδα δεν κάνει τέσσερις-πέντε μεταγραφές κάθε χρόνο. Κάνει μια-δύο και για συγκεκριμένες θέσεις που έχει πρόβλημα.
Το να κάνω δέκα μεταγραφές εκ των οποίων οι πέντε είναι σε θέσεις που είναι καλυμμένες».
«Ο Νταϊφάς μου ζήτησε χίλια συγγνώμη»
Για τις σχέσεις του με τους προέδρους των υπόλοιπων μεγάλων ομάδων και τη συγγνώμη Νταϊφά: «Πολύ αργότερα. Όταν πλέον είχε φύγει. Ο Νταϊφάς μου ζήτησε χίλια συγγνώμη, ότι δεν μου είχε φερθεί καλά.
Με τον Δημήτρη τον Κωνσταντινίδη, τον αντιπρόεδρο και συνέταιρο, ήμουν πάντοτε φίλος και κρατούσαμε το ποδοσφαιρικό έξω από τη σχέση μας. Δεν συμμετείχε και σε κάποια φάση έφυγε από τον Ολυμπιακό γιατί έβλεπε τα λάθη που γίνονταν κόντρα σε μένα. Εγώ τα μάθαινα, αλλά δεν αντιδρούσα.
Εγώ κοίταζα την ομάδα, να φτιάχνω ομάδα».
