Η ελληνική ποδοσφαιρική οικογένεια βυθίστηκε στο πένθος μετά την είδηση του θανάτου του Τάκη Γκώνια, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών. Ένας ποδοσφαιριστής με ξεχωριστό ταλέντο, τεχνική κατάρτιση και ιδιαίτερη προσωπικότητα, που άφησε τη δική του σφραγίδα στα ελληνικά γήπεδα και αγαπήθηκε από φιλάθλους και συμπαίκτες.
Τα πρώτα βήματα στη Βοιωτία
Γεννημένος στη Λιβαδειά στις 6 Οκτωβρίου 1971, ο Τάκης Γκώνιας έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Π.Σ. Παναθηναϊκό Κυριακίου, πριν ενταχθεί στις ακαδημίες του Λεβαδειακού το 1987.
Στη βοιωτική ομάδα άρχισε να ξεδιπλώνει το πλούσιο ταλέντο του, κερδίζοντας γρήγορα θέση στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Στα τέσσερα χρόνια παρουσίας του με τη φανέλα του Λεβαδειακού πραγματοποίησε 64 συμμετοχές και σημείωσε 11 γκολ, αποτελώντας έναν από τους πλέον ελπιδοφόρους μέσους της εποχής.
Το μεγάλο βήμα στον Ολυμπιακό
Οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες και το 1993 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, πραγματοποιώντας ένα από τα σημαντικότερα βήματα της καριέρας του.
Στον Πειραιά αγωνίστηκε για τρεισήμισι χρόνια, καταγράφοντας 57 συμμετοχές στο πρωτάθλημα. Παρότι βρέθηκε σε μια δύσκολη περίοδο για τους «ερυθρόλευκους», πριν από την επιστροφή τους στις επιτυχίες και την κυριαρχία των επόμενων ετών, ο Γκώνιας ξεχώρισε για την ποιότητα, την τεχνική του και την ικανότητά του να δημιουργεί παιχνίδι.
Αξίζει να διαβάσεις
Η αποχώρησή του το 1997 συνέπεσε με τη μεταβατική περίοδο του συλλόγου, λίγους μήνες πριν την επιστροφή του Ολυμπιακού στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ηρακλής και εμπειρία στο εξωτερικό
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Ηρακλής, όπου συνέχισε να παρουσιάζει υψηλό επίπεδο απόδοσης. Σε ενάμιση χρόνο με τη φανέλα του «Γηραιού» κατέγραψε 29 συμμετοχές και έξι γκολ στο πρωτάθλημα.
Το 1998 αποφάσισε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του εκτός συνόρων, μετακομίζοντας στην Ισπανία για λογαριασμό της Σπόρτινγκ Χιχόν. Η παρουσία του στη Segunda División τού πρόσφερε σημαντικές εμπειρίες, με τον ίδιο να ολοκληρώνει τη σεζόν με 10 συμμετοχές και ένα γκολ.
Αξίζει να διαβάσεις
Η επιστροφή στην Ελλάδα
Το καλοκαίρι του 1999 επέστρεψε στην Ελλάδα και φόρεσε κατά σειρά τις φανέλες του Πανηλειακού και του Πανιωνίου, ενώ ακολούθησε η δεύτερη θητεία του στον Ηρακλή.
Το 2003 επέστρεψε για δεύτερη φορά στον Ολυμπιακό, κλείνοντας έναν σημαντικό κύκλο στην καριέρα του με τη φανέλα της ομάδας στην οποία είχε αγωνιστεί στα πιο παραγωγικά του χρόνια.
Το τελευταίο κεφάλαιο της ποδοσφαιρικής του διαδρομής γράφτηκε στην Ιταλία, όπου αγωνίστηκε με τη Μεσίνα, αποκτώντας ακόμη μία εμπειρία στο εξωτερικό πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση.
Η Εθνική Ελλάδας και το γκολ στο ντεμπούτο
Ο Τάκης Γκώνιας φόρεσε δύο φορές τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας, καταφέρνοντας μάλιστα να συνδυάσει το ντεμπούτο του με γκολ.
Στις 19 Αυγούστου 1997, σε φιλικό παιχνίδι απέναντι στην Κύπρο, βρήκε δίχτυα στην πρώτη του συμμετοχή με το εθνόσημο, σε μία στιγμή που αποτέλεσε ξεχωριστό κεφάλαιο στην καριέρα του.
Παρών και μετά το τέλος της καριέρας του
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του πορείας παρέμεινε ενεργός στον χώρο του αθλητισμού. Εργάστηκε ως τηλεοπτικός σχολιαστής, ενώ ασχολήθηκε και με το γκολφ, φτάνοντας σε επαγγελματικό επίπεδο μέσω του Ομίλου Γκολφ Γλυφάδας.
Το 2013 επέστρεψε στο ποδόσφαιρο ως προπονητής, ξεκινώντας από τη Γλυφάδα. Ακολούθησαν οι θητείες του στην Επισκοπή, την Καλλιθέα και τον Εργοτέλη, όπου προσπάθησε να μεταδώσει τη δική του ποδοσφαιρική φιλοσοφία.
Η τελευταία του επαγγελματική εμπειρία στους πάγκους ήρθε στην Αίγυπτο, όπου εργάστηκε στην Πίραμιντς, συνεχίζοντας να υπηρετεί το ποδόσφαιρο μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Ένας ξεχωριστός άνθρωπος του ποδοσφαίρου
Ο Τάκης Γκώνιας δεν ήταν απλώς ένας ποδοσφαιριστής με σπουδαία τεχνική κατάρτιση. Ήταν ένας άνθρωπος που αντιμετώπιζε το ποδόσφαιρο ως τέχνη, με ιδιαίτερη αγάπη για το δημιουργικό παιχνίδι και τη σωστή ανάπτυξη.
Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ενώ όσοι τον γνώρισαν θα θυμούνται πάντα έναν ποιοτικό μέσο, έναν ανήσυχο ποδοσφαιρικό νου και έναν άνθρωπο που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην «ασπρόμαυρη θεά».
