Η Αγγλία και η Αργεντινή έχουν συναντηθεί πέντε φορές σε τελική φάση Μουντιάλ. Αυτό λένε οι αριθμοί. Η μνήμη όμως λειτουργεί διαφορετικά. Δεν θυμάται μόνο σκορ και στατιστικά. Θυμάται εικόνες και σύμβολα.
Αν κάποιος άνοιγε ένα παλιό κουτί και έβρισκε μέσα μερικά αντικείμενα από την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας, θα μπορούσε να αφηγηθεί σχεδόν τα πάντα για αυτή χωρίς να αναφέρει ούτε ένα σκορ.
Ένα παλιό φύλλο αγώνα
Το πρώτο αντικείμενο θα ήταν ένα κιτρινισμένο φύλλο αγώνα από τη Χιλή. Επάνω του θα έγραφε:
Αγγλία–Αργεντινή, 3-1, 1962.
Τίποτα περισσότερο. Καμία διαμάχη που να άντεξε στον χρόνο, κανένας μύθος και καμία εικόνα που να επανέρχεται σε κάθε νέα συνάντηση. Ένα αποτέλεσμα πάνω σε χαρτί. Ήταν το τελευταίο Αγγλία–Αργεντινή που κρίθηκε αποκλειστικά από το ποδόσφαιρο.
Αξίζει να διαβάσεις
Ένα κόκκινο χαλί
Το δεύτερο αντικείμενο θα προερχόταν από το Γουέμπλεϊ του 1966. Δεν βρισκόταν εκεί για το ποδόσφαιρο. Ήταν το κόκκινο χαλί της βασιλικής εξέδρας, στρωμένο για τη βασίλισσα Ελισάβετ Β’, η οποία λίγες ημέρες αργότερα θα απένειμε το τρόπαιο.
Κι όμως, ο άνθρωπος που το έκανε αθάνατο δεν ήταν μονάρχης. Ήταν ο Αντόνιο Ρατίν.
Ο αρχηγός της Αργεντινής αρνήθηκε να αποχωρήσει μετά την αποβολή του. Αρχικά κάθισε στο σημείο όπου είχε στρωθεί το κόκκινο χαλί για τη βασίλισσα, και ύστερα απομακρύνθηκε. Κατευθυνόμενος προς τα αποδυτήρια, τσαλάκωσε μια μικρή αγγλική σημαία .
Αξίζει να διαβάσεις
Για τους Άγγλους ήταν μια πράξη ασέβειας. Για τους Αργεντινούς, μια πράξη αντίστασης απέναντι σε μια απόφαση που θεωρούσαν άδικη.
Το κόκκινο χαλί δεν συμβόλιζε πλέον το Στέμμα. Συμβόλιζε τη στιγμή που γεννήθηκε μια αντιπαλότητα.
Ένα χέρι
Το τρίτο σύμβολο δεν είναι ακριβώς αντικείμενο. Είναι, όμως, το πιο αναγνωρίσιμο από όλα. Γιατί υπάρχουν αντικείμενα που δεν χρειάζονται καμία εξήγηση. Αρκεί μία λέξη. Χέρι.
Το χέρι του Ντιέγκο Μαραντόνα υψώθηκε στο Αζτέκα το 1986 ψηλότερα από εκείνο του Πίτερ Σίλτον και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Ο διαιτητής δεν είδε την παράβαση. Εκατομμύρια θεατές την είδαν και δεν την ξέχασαν ποτέ. Λίγα λεπτά αργότερα, τα ίδια πόδια που τον είχαν οδηγήσει προς τη φάση της εξαπάτησης τον μετέφεραν σε μια διαδρομή ποδοσφαιρικής τελειότητας.
Ο Μαραντόνα πέρασε σχεδόν ολόκληρη την αγγλική ομάδα και τον τερματοφύλακα, πετυχαίνοντας αυτό που θεωρείται ως το καλύτερο γκολ όλων των εποχών. Ένα χέρι και μια μπάλα ήταν αρκετά για να γεννηθούν το «Χέρι του Θεού» και το «Γκολ του Αιώνα» στο ίδιο απόγευμα.
Σαν το ίδιο το παιχνίδι να ήθελε να δείξει την αντίφασή του μέσα σε λίγα λεπτά.
Αξίζει να διαβάσεις
Μια κόκκινη κάρτα
Το 1998, το αντικείμενο ήταν ένα μικρό κομμάτι από χαρτόνι. Ο συμβολισμός του όμως ήταν ισχυρός. Η κόκκινη κάρτα που αντίκρισε ο Ντέιβιντ Μπέκαμ στη Σεντ Ετιέν, σήμαινε ότι η Αγγλία θα συνέχιζε με δέκα ποδοσφαιριστές. Όμως ο Άγγλος σταρ δεν αποβλήθηκε μόνο από τον αγώνα. Αποβλήθηκε για χρόνια από την εμπιστοσύνη των συμπατριωτών του.
Η Αργεντινή προκρίθηκε στα πέναλτι. Η Αγγλία αναζήτησε έναν υπεύθυνο και τον βρήκε στο πρόσωπό του.
Ένα μικρό κομμάτι χαρτιού είχε τη δύναμη να αλλάξει τη δημόσια εικόνα ενός ανθρώπου.
Μια άσπρη βούλα
Τέσσερα χρόνια αργότερα, η ιστορία του Μπέκαμ επέστρεψε σε ένα μικρό, λευκό σημάδι πάνω στο χορτάρι. Από την άσπρη βούλα του γηπέδου στο Σαπόρο, ο αρχηγός πλέον της Αγγλίας εκτέλεσε το πέναλτι απέναντι στην Αργεντινή. Η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα και η διαδρομή από την πτώση στη λύτρωση ολοκληρώθηκε.
Για τους περισσότερους ήταν έντεκα μέτρα. Για τον Μπέκαμ ήταν τέσσερα χρόνια.
Ένα εισιτήριο για τον τελικό
Το τελευταίο αντικείμενο δεν έχει ακόμη ιδιοκτήτη. Είναι το εισιτήριο του τελικού του Μουντιάλ 2026.
Σαράντα χρόνια μετά το Αζτέκα και 22 μετά το Σαπόρο, οι δύο ομάδες συναντιούνται ξανά στην αμερικανική ήπειρο. Για πρώτη φορά, όχι σε όμιλο, ή στους «16» ή στα προημιτελικά, αλλά ένα βήμα πριν από τον μεγαλύτερο αγώνα ποδοσφαίρου.
Το παλιό φύλλο αγώνα, το κόκκινο χαλί, το χέρι, η κάρτα και η άσπρη βούλα ανήκουν πλέον στην ιστορία. Το επόμενο σύμβολο αυτής της αντιπαλότητας δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί. Κανείς δεν γνωρίζει ακόμη ποιο ή τι θα είναι. Ίσως μια μπάλα ή ένα γάντι ή μια φανέλα.
Ό,τι κι αν είναι, θα πάρει τη θέση του δίπλα στα προηγούμενα. Οι αριθμοί θα καταγράψουν ακόμη έναν ημιτελικό. Η ιστορία, όμως, θα θυμάται μόνο το επόμενο σύμβολό της.
