Από την κορυφή στην πρώτη αποτυχία: ‘Ωρα αποφάσεων και ανασυγκρότησης για τον Ολυμπιακό

Η εποχή Μεντιλίμπαρ έχει ήδη αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ιστορία των «ερυθρόλευκων». Τώρα, όμως, δεν είναι ώρα ούτε για πανικό ούτε για προσωπολατρία. Είναι ώρα για καθαρές αποφάσεις, σωστό σχεδιασμό και μια ομάδα που θα πρέπει να παρουσιαστεί πολύ πιο ποιοτική και έτοιμη για την επόμενη ημέρα. Γράφει ο Αλέξανδρος Δρίβας

Αλέξανδρος Δρίβας
Χρόνος ανάγνωσης 8 λεπτά

Έσβησε, λοιπόν, από νωρίς το όνειρο της συμμετοχής του Ολυμπιακού στη φετινή League Phase του UEFA Champions League, μετά τη χθεσινή ήττα και τον αποκλεισμό από την Ολλανδική Ναϊμέγκεν.

Με έναν γρήγορο απολογισμό των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων του Ολυμπιακού τις τρεις τελευταίες σεζόν, μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι, μετά από έναν κύκλο επιτυχιών και ιδιαίτερης καταξίωσης στην Ευρώπη, φαίνεται πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να έρθει αντιμέτωπος με την πρώτη του αποτυχία.

Από την κορυφή της Ευρώπης, με την κατάκτηση του Conference League το βράδυ της 29ης Μαΐου του 2024, που θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη κάθε Ολυμπιακού, στην 7η θέση της League Phase του UEFA Europa League και, στη συνέχεια, στους «16», μέχρι το αποκορύφωμα: την επιστροφή στα αστέρια για τη σεζόν 2025-26.

Όσο και να αρέσκονται κάποιοι στην καταστροφολογία, οι προαναφερόμενες επιτυχίες έχουν την υπογραφή ενός και μόνο ονόματος, που δεν είναι άλλο από αυτό του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.

Όσο ξερό κι αν είναι αυτό το Βασκικό κεφάλι, όπως υποστηρίζουν αρκετοί, με τις εμμονές του, τα κολλήματα, τον αναντικατάστατο Ντάνι Γκαρθία και συμπληρώστε εσείς ό,τι άλλο θέλετε, ένα πράγμα δεν χωράει καμία αμφισβήτηση: πήρε τον Ολυμπιακό και τον μεγάλωσε.

Μας χάρισε την πιο μαγική Ολυμπιακή στιγμή. Το όνειρο κάθε οπαδού, ανεξαρτήτως ομάδας. Την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου.

Με λίγα λόγια και χωρίς περαιτέρω φλυαρίες, όποιες κι αν είναι οι εξελίξεις και οι αποφάσεις της διοίκησης για την επόμενη μέρα, ένα είναι σίγουρο: το όνομα του Μεντιλίμπαρ έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στις σελίδες της ιστορίας του Ολυμπιακού.

Παρά ταύτα, ένα κλαμπ με το μέγεθος του Ολυμπιακού αναμφισβήτητα δεν μπορεί να ζει με τα φαντάσματα του παρελθόντος και με το τι συνέβη πριν από 2,5 χρόνια στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας.

Όποιες αποφάσεις κι αν παρθούν μετά τη χθεσινή αποτυχία, θα πρέπει να παρθούν με καθαρό μυαλό και ωριμότητα και, το σημαντικότερο απο όλα, με απώτερο σκοπό το καλύτερο για την επόμενη μέρα του συλλόγου.

Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει εξειδικευμένες ποδοσφαιρικές γνώσεις για να καταλάβει ότι έχουν γίνει σοβαρά λάθη σε πολλαπλούς τομείς. Παρ’ όλα αυτά, καλό θα ήταν να μην «παίρνουμε κεφάλια», καθώς, ό,τι κι αν έχει συμβεί, η ευθύνη οφείλει να μοιραστεί ισόποσα.

Από τον πρόεδρο του Ολυμπιακού και τα λοιπά στελέχη της διοίκησης μέχρι τους ποδοσφαιριστές, και κατ’ επέκταση τον προπονητή.

Ο Ολυμπιακός είναι, σίγουρα, μια ομάδα που δεν έχει ανάγκη την προσωπολατρία και, εννοείται, πως κανείς δεν έχει ασυλία με ασπίδα τις επιτυχίες του παρελθόντος.

Αφού, λοιπόν, έκανα την τοποθέτησή μου στο κομμάτι της επόμενης ημέρας, ας πούμε μερικά λόγια και για την τρέχουσα κατάσταση.

Η άποψή μου είναι απλή και ξεκάθαρη: ο Ολυμπιακός συνεχίζει να έχει την απελπιστική περυσινή εικόνα, γιατί στερείται ποιότητας. Απλά και κατανοητά.

Πρέπει να στελεχωθεί άμεσα με παίκτες από το πάνω ράφι, οι οποίοι θα ανεβάσουν αισθητά την ποιότητα της ομάδας. Έχουμε δει αρκετούς από αυτούς στο παρελθόν να παίρνουν την ομάδα στις πλάτες τους και να την οδηγούν σε επιτυχίες.

Ηγετικές μορφές. Ποδοσφαιριστές με προσωπικότητα, που με ένα άγγιγμα της μπάλας μπορούν να αλλάξουν παιχνίδια.

Βλέποντας τον σημερινό αγώνα, η εικόνα, ιδιαίτερα στο κέντρο, ήταν εξαιρετικά απογοητευτική.

Από τον Γκαρθία, στον οποίο επιμένει ο προπονητής να τον επιλέγει στο βασικό σχήμα και να βλέπει την κίτρινη κάρτα από νωρίς στο παιχνίδι, κάνοντας ένα αχρείαστο φάουλ, μέχρι τον Έσε, ο οποίος, επιθετικά, ούτως ή άλλως, δεν μπορεί να προσφέρει πολλά στην ομάδα, καθώς είναι ποδοσφαιριστής περισσότερο διακεκριμένος για τα ανασταλτικά του καθήκοντα παρά για την οργάνωση του παιχνιδιού.

Στη συνέχεια, το ανακάτεμα της τράπουλας έφερε την είσοδο του Μουζακίτη στο παιχνίδι, ο οποίος από πέρυσι παρουσιάζει μια καθίζηση όσον αφορά την απόδοσή του στον αγωνιστικό χώρο. Μπαίνοντας, λοιπόν, ως αλλαγή στον αγώνα για να δώσει ανάσες, δημιουργικότητα και φρεσκάδα στο πλάνο του προπονητή, κατέληξε να γίνει αλλαγή στην αλλαγή, παραχωρώντας τη θέση του στον Σιπιόνι, ο οποίος, ομοίως, δεν βοήθησε.

Αρκετός λόγος έχει γίνει και για τα 120 λεπτά που έπαιξε ο Ελ Κααμπί, καθώς ο προπονητής επέλεξε να παρατάξει την ευρωπαϊκή λίστα χωρίς τον Ταρέμι και τον Γιαρεμτσούκ, αφήνοντας έτσι ως μοναδική λύση στη θέση του κεντρικού επιθετικού τον Ζοτά, ο οποίος ξεκίνησε επίσης στο αρχικό σχήμα, αλλά, ατυχώς, αποχώρησε με ενοχλήσεις νωρίς στον αγώνα.

Σε αυτό το σημείο, να πούμε ότι κανείς δεν ξέρει την ομάδα καλύτερα από τον ίδιο τον προπονητή, που τη ζει καθημερινά. Και το τονίζω αυτό, καθώς από τα ρεπορτάζ της προετοιμασίας προκύπτει ότι ο Ταρέμι έμεινε πίσω συγκριτικά με την υπόλοιπη ομάδα, λόγω καθυστέρησης της ένταξής του στις προπονήσεις, εξαιτίας των υποχρεώσεών του με την εθνική Ιράν στο Μουντιάλ, ενώ ο Γιαρεμτσούκ, παρόλο που στα φιλικά της προετοιμασίας είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, επικοινωνεί με κάθε τρόπο στην ομάδα πως δεν φαντάζεται το μέλλον του στον Πειραιά.

Στο κομμάτι του προπονητή, για το οποίο έκανα και ειδική αναφορά νωρίτερα, όχι, δεν θεωρώ ότι έκλεισε ο κύκλος του Μεντιλίμπαρ.

Προσωπικά τον θέλω στο τιμόνι της ομάδας και την επόμενη μέρα, με την προϋπόθεση ότι θα ενισχυθεί με στοχευμένο μεταγραφικό σχεδιασμό, όπως πρέπει να γίνει και όπως αρμόζει στον σύλλογο.

Από την άλλη, ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσει κι ο ίδιος κάποια πράγματα στο προπονητικό του πλάνο.

Προς Θεού, δεν εννοώ ότι, μετά από τόσα χρόνια, θα αλλάξει τη φιλοσοφία του για την άμεση μετάβαση, τα γεμίσματα και ούτω καθεξής. Θα ήταν, όμως, πραγματικά ευεργετικό για την εύρυθμη λειτουργία της ομάδας να βλέπαμε ένα πιο εμπλουτισμένο ρεπερτόριο στο στυλ παιχνιδιού της, όπως, για παράδειγμα, περισσότερο κάθετο παιχνίδι από τον άξονα, με την μπάλα κάτω, κατά περιπτώσεις και με τα σωστά εργαλεία.

Συνοπτικά, η διοίκηση πρέπει να πάρει ορθές αποφάσεις για το καλό τόσο του συλλόγου όσο και του κόσμου του.

Του κόσμου που χθες στην Ολλανδία δεν σταμάτησε λεπτό να τραγουδάει. Που δίνει το «παρών» σε κάθε γήπεδο της γης. Που κάνει ένα sold out, ένα βράδυ του Αυγούστου, να μοιάζει συνηθισμένο.

Οι προκλήσεις της ομάδας είναι μπροστά και πρέπει να ανασυγκροτηθεί το συντομότερο δυνατό, ώστε να είναι έτοιμη για τις υποχρεώσεις της σε Ευρώπη, πρωτάθλημα και Κύπελλο.

Πίστη στην ομάδα, λοιπόν, και τα καλύτερα θα έρθουν, όπως πάντοτε.

Κοινοποίησε το άρθρο
Δεν υπάρχουν Σχόλια