Με την ψυχή στο στόμα στη Λιβαδειά – «πρέπει» στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό

Τρίποντο με… νύχια και με δόντια για τον Ολυμπιακό στη Λιβαδειά, χάρη στο γκολ του Μανώλη Σάλιακα στο 92’. Ο Αλέξανδρος Δρίβας αναλύει στο bala24.gr τη δύσκολη επικράτηση των «ερυθρόλευκων», τα προβλήματα που έβγαλε ξανά στην επιφάνεια η ομάδα και την επόμενη μεγάλη πρόκληση: το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.

Αλέξανδρος Δρίβας
Χρόνος ανάγνωσης 10 λεπτά

Με περίσσεια δυσκολία, θα έλεγε κανείς, ο Ολυμπιακός κατάφερε να πάρει το διπλό στη Λιβαδειά το απόγευμα του Σαββάτου, στο πλαίσιο της 5ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος. Ένα τρίποντο που ήρθε κυριολεκτικά… με νύχια και με δόντια.

Από ό,τι φαίνεται στα πρώτα δείγματα της φετινής σεζόν, όσοι παρακολουθούν τον Ολυμπιακό, είτε αυτό λέγεται κερκίδα είτε δημοσιογραφικά θεωρεία, είτε στο σαλόνι του σπιτιού τους, καλό θα είναι να έχουν το πιεσόμετρο άμεσα διαθέσιμο για παν ενδεχόμενο…

Ευτυχώς, όμως, με λυτρωτή τον Μανώλη Σάλιακα, όλα έγιναν όπως έπρεπε, ώστε οι «ερυθρόλευκοι» να εξασφαλίσουν μια πολύ σημαντική νίκη για τη συνέχεια των υποχρεώσεών τους εντός συνόρων.

Μια νίκη που ήρθε στην κατάλληλη στιγμή

Η νίκη αυτή στη Λιβαδειά καθίσταται σημαντική για πολλούς λόγους. Πρωτίστως, γιατί ο Ολυμπιακός κρατάει τη διαφορά του από την κορυφή στο -5. Πραγματικά, δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα γινόταν αν στο χθεσινό παιχνίδι ο Ολυμπιακός δεν έπαιρνε τους τρεις βαθμούς.

Τι εσωστρέφεια θα μπορούσε να είχε προκληθεί; Πώς θα επέστρεφαν τα 2.500 παιδιά που ταξίδεψαν στη Λιβαδειά για να είναι στο πλευρό της αγαπημένης τους ομάδας; Και, κυρίως, πόσο μεγαλύτερο θα γινόταν το βουνό των δυσκολιών που θα έπρεπε να αντιμετωπίσει η ομάδα στη συνέχεια;

Αυτό, βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι η συνέχεια της πορείας, με τα τωρινά δεδομένα, θα είναι απλή.

Επιπροσθέτως, η νίκη στη Λιβαδειά, σε συνέχεια της νίκης στη League Phase του Europa League απέναντι στη Γιαγκελόνια, οπλίζει τον σύλλογο με αυτοπεποίθηση, καθώς φεύγει ένα κομμάτι της πίεσης που φαίνεται ότι περιβάλλει την ομάδα.

Τα δύο σερί θετικά αποτελέσματα λειτουργούν βοηθητικά και στην ένταξη του νέου προπονητή. Ο Βάσκος τεχνικός, Ιμανόλ Αλγκουαθίλ, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των ανθρώπων που δέχονται την πίεση, αφενός γιατί ο σύλλογος απαιτεί βελτίωση της αγωνιστικής εικόνας και άμεσα αποτελέσματα και αφετέρου γιατί έχει μπει σε μια διαδικασία κατά την οποία διαδέχεται τον πιο επιτυχημένο προπονητή στα 101 χρόνια ιστορίας του πειραϊκού συλλόγου.

Θέλοντας και μη, από εδώ και στο εξής, είτε δικαίως είτε όχι, οποιοσδήποτε προπονητής κληθεί να δουλέψει στο τιμόνι του Ολυμπιακού θα μπαίνει σε σύγκριση με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, για ευνόητους λόγους.

Ο Ολυμπιακός δεν έπεισε αγωνιστικά

Ως προς το αγωνιστικό κομμάτι που είδαμε στη Λιβαδειά, ο Ολυμπιακός ήταν κάκιστος.

Ίσως το λέω κάπως κυνικά ή αυστηρά, αλλά δεν χωράει στο μυαλό μου το πώς ο Ολυμπιακός, καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου και για μεγάλο διάστημα της κανονικής ροής ολόκληρου του αγώνα, δεν μπορούσε να δημιουργήσει κλασικές ευκαιρίες απέναντι στον Λεβαδειακό, που αποτελεί την ουρά του βαθμολογικού πίνακα και, επιπλέον, είναι η ομάδα με τα περισσότερα παθητικά γκολ.

Κατόπιν λάθους του Ορτέγκα, ο Λεβαδειακός επιχείρησε να απειλήσει στην κόντρα και μάλιστα με καλές προϋποθέσεις. Ευτυχώς, θα πω, που ο Ολυμπιακός δεν έμεινε πίσω στο σκορ από μια τέτοια φάση-δώρο, γιατί στη συνέχεια θα βλέπαμε… άλλο έργο.

Τα αγωνιστικά προβλήματα είναι εμφανή και χρειάζονται δουλειά.

Φορτούνης, Ζότα και η ανάγκη για ξεκάθαρους ρόλους

Τα εξτρέμ του Ολυμπιακού, Φορτούνης και Ζότα Σίλβα, δεν μπόρεσαν να απειλήσουν από τα άκρα και όχι άδικα, αφού δεν πρόκειται για τις φυσικές τους θέσεις.

Ο Ζότα σίγουρα μπορεί να βρει τη θέση του στο δεξί άκρο της επίθεσης, υπό την προϋπόθεση ότι το πλάνο θα τον εξυπηρετεί ώστε να συγκλίνει πίσω από τον σέντερ φορ. Έχει την ποιότητα για να δώσει στοιχεία και στον χώρο του επιθετικού άξονα, αλλά το κυριότερο είναι ότι έχει την αίσθηση του γκολ.

Συνεπώς, για να το πω απλά, δεν είναι ο εξτρέμ που θα κάνει συνεχώς την μπάλα «κομπολόι» και θα παίρνει πρωτοβουλίες σε ατομικές επιθέσεις από τα άκρα.

Από την άλλη, ο Φορτούνης βρίσκεται σε μια ηλικία όπου είναι φυσιολογικό τα τρεξίματά του να μην ταυτίζονται με αυτά της προηγούμενης θητείας του. Προσωπικά, θεωρώ ότι θα πρέπει να μετακινηθεί στο «10», σε έναν ρόλο που δεν θα απαιτεί από εκείνον να οργώνει το γήπεδο χιλιόμετρα, αλλά να υποδέχεται την μπάλα από τον άξονα, να μοιράζει το παιχνίδι, να παίζει κάθετα, να δημιουργεί και, υπό προϋποθέσεις, να εμπλέκεται και στο τελείωμα των φάσεων στο επιθετικό τρίτο, καθώς διαθέτει την ποιότητα ενός σκόρερ.

Ο άξονας και η ηρεμία του Φρόιλερ

Σε ό,τι αφορά τον άξονα, από τον Πουέρτα περιμένουμε σίγουρα περισσότερα. Η χθεσινή του εμφάνιση δεν ήταν καλή και θεωρώ ότι ούτε αντιπροσωπευτική για τον ίδιο.

Θεωρώ πως έχει κάποια ελαφρυντικά, καθώς οι παραστάσεις του πριν από τον Ολυμπιακό ήταν στη LaLiga, σε γήπεδα τα οποία είναι κυριολεκτικά… χαλιά, ενώ χθες δοκιμάστηκε σε έναν πλήρως ακατάλληλο αγωνιστικό χώρο.

Κάποια στιγμή θα πρέπει η ΕΠΟ να πάρει την ευθύνη και να διευθετήσει το ζήτημα της διεξαγωγής αγώνων σε γήπεδα παρόμοια με αυτό της Λιβαδειάς.

Για τον Φρόιλερ δεν έχω κουβέντα. Εδώ και πολύ καιρό πρόκειται, κατά την άποψή μου, για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού. Επιβάλλει μια απίστευτη ηρεμία στην ενορχήστρωση του παιχνιδιού της ομάδας.

Εκδηλώνει στο χορτάρι την τεράστια πείρα του, την εξαιρετική του ποιότητα και την αντίληψή του στις μεταβιβάσεις που μπορούν να αλλάξουν ένα παιχνίδι.

Από τα πόδια του, άλλωστε, προέρχεται η μαγική μπαλιά στο 92′, η οποία πήγε συστημένη στον Σάλιακα. Ο Έλληνας μπακ με κεφαλιά στην απέναντι γωνία έδωσε τη νίκη στον Ολυμπιακό και έστειλε τους «ερυθρόλευκους» πίσω στον Πειραιά με ένα πολύτιμο τρίποντο.

Η άμυνα χρειάζεται σταθερότητα

Στην αμυντική γραμμή, ο Ολυμπιακός δείχνει αστάθεια. Ανασταλτικά, η ομάδα θέλει πολλή δουλειά και σημαντικό δείγμα αποτελεί το γκολ που δέχθηκαν οι Πειραιώτες από τη Γιαγκελόνια. Η άμυνα, στη συγκεκριμένη φάση, κυριολεκτικά… ταξιδεύει.

Ωστόσο, ο Ρέτσος χθες ήταν από τους καλύτερους του γηπέδου. Από τον Κάρμο περιμένουμε σίγουρα μεγαλύτερη σταθερότητα και περισσότερη συγκέντρωση.

Ο Τικνιζιάν δείχνει ακόμη ότι βρίσκεται σε μια διαδικασία προσαρμογής. Το παιδί φαίνεται ότι φέρει τεράστια πίεση, οπότε θα χρειαστεί στήριξη. Πιστεύω, πάντως, ότι θα δούμε ένα καλύτερο πρόσωπο από τον Αρμένιο, καθώς διαθέτει ιδιαίτερα καλά χαρακτηριστικά, ειδικότερα στο επιθετικό τρίτο.

Ο λυτρωτής-σκόρερ της χθεσινής αναμέτρησης, ο Μανώλης Σάλιακας, θεωρώ ότι από την αρχή της χρονιάς είναι ο καλύτερος αμυντικός του Ολυμπιακού. Σταθερός και καταλυτικός σε κάθε φάση.

Προέρχεται από τις ακαδημίες και γνωρίζει το βάρος του συλλόγου και της φανέλας. Ποιοτικότατος ποδοσφαιριστής, που θεωρώ ότι έχει να προσφέρει πολλά στη συνέχεια.

Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ότι στα στατιστικά του έχει ήδη φτάσει τα νούμερα των περσινών μπακ που είχαν πετύχει σε ολόκληρη τη σεζόν.

Ο χρόνος είναι απαραίτητος, αλλά η πίεση δεν περιμένει

Η συνέχεια θα είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Η ομάδα έφερε τα πάνω κάτω στη μεταγραφική περίοδο, στελεχώνοντας το ρόστερ με μεγάλο αριθμό νέων ποδοσφαιριστών. Είναι φυσιολογικό μια ομάδα που ουσιαστικά δημιουργείται από την αρχή να χρειάζεται χρόνο.

Η διακοπή των εθνικών ομάδων είχαμε θεωρήσει ότι θα λειτουργούσε ως φάρμακο στο «ερυθρόλευκο» στρατόπεδο, καθώς ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ θα μπορούσε να δουλέψει με τη νέα του ομάδα για ένα διάστημα τριών εβδομάδων.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ο Ολυμπιακός έχει 15 διεθνείς και θα έχει μεγάλο αριθμό απουσιών λόγω των κλήσεων στις εθνικές ομάδες. Συνεπώς, ο χρόνος που θα έχει στη διάθεσή του ο Βάσκος τεχνικός για να δουλέψει με ολόκληρο το σύνολο θα είναι περιορισμένος.

Και κάπου εδώ έρχεται το πρώτο μεγάλο τεστ.

Επόμενη δοκιμασία: τρεις βαθμοί με τον Παναθηναϊκό

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, ο Ολυμπιακός επιστρέφει στην αγωνιστική δράση, φιλοξενώντας τον Παναθηναϊκό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης».

Ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας το απόλυτο 5/5. Το παιχνίδι είναι κομβικό για πολλούς λόγους, ενώ παράλληλα αποτελεί το πρώτο ντέρμπι των «ερυθρόλευκων» για τη φετινή σεζόν.

Ο Ολυμπιακός πήρε στη Λιβαδειά αυτό που χρειαζόταν περισσότερο: τους τρεις βαθμούς. Η εμφάνιση, όμως, έδειξε ξεκάθαρα ότι υπάρχουν ακόμη πολλά πράγματα που πρέπει να διορθωθούν.

Υπάρχει αρκετός δρόμος μπροστά μας. Η νέα ομάδα χρειάζεται χρόνο, ο νέος προπονητής χρειάζεται χρόνο, αλλά στον Ολυμπιακό ο χρόνος συνοδεύεται πάντα από πίεση και απαιτήσεις.

Το ζητούμενο, πλέον, είναι μέσα από τις προπονήσεις και τα παιχνίδια να αρχίσουν να εμφανίζονται σταθερά σημάδια βελτίωσης. Και το πρώτο μεγάλο ραντεβού είναι ήδη μπροστά μας.

Επόμενη δοκιμασία: Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός.

Τρεις βαθμοί. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Και φυσικά, εμείς θα είμαστε εδώ, μέσα από το bala24.gr, για να καταγράφουμε κάθε βήμα της φετινής διαδρομής.

Κοινοποίησε το άρθρο
Δεν υπάρχουν Σχόλια