Υπάρχουν νίκες που χαρίζουν απλώς τρεις βαθμούς και υπάρχουν εκείνες που μένουν.
Η Εθνική Ελλάδας δεν είχε ποτέ την ποδοσφαιρική παράδοση της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας ή της Αγγλίας. Μέσα στις δεκαετίες, όμως, δημιούργησε τις δικές της μεγάλες βραδιές απέναντι στους ισχυρούς της Ευρώπης.
Από τις 27 Σεπτεμβρίου 2026 έχει ακόμη μία.
Το 1-0 στο Άουγκσμπουργκ για το Nations League δεν ήταν απλώς μία σημαντική εκτός έδρας νίκη. Ήταν η πρώτη φορά που η Ελλάδα κατάφερε να κερδίσει τη Γερμανία, προσθέτοντας τη «Μάνσαφτ» σε μια λίστα που χρειάστηκε δεκαετίες για να δημιουργηθεί.
Μια λίστα στην οποία βρίσκονται οι παραδοσιακές δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αλλά και ομάδες όπως η Κροατία και το Βέλγιο, που έχουν πρωταγωνιστήσει στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια σκηνή τις τελευταίες δεκαετίες.
Η Πορτογαλία, η παλιότερη «γνωριμία»
Για να βρούμε την πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη που λύγισε σε επίσημο παιχνίδι απέναντι στην Ελλάδα, πρέπει να γυρίσουμε αρκετές δεκαετίες πίσω.
Στις 11 Δεκεμβρίου 1968, η Εθνική υποδέχθηκε την Πορτογαλία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970. Απέναντί της βρισκόταν μία ομάδα που δυο χρόνια νωρίτερα είχε κατακτήσει την τρίτη θέση στο Μουντιάλ της Αγγλίας, έχοντας ως μεγάλο αστέρα τον Εουσέμπιο.
Η Ελλάδα επικράτησε με 4-2, καταγράφοντας την πρώτη επίσημη νίκη της απέναντι στους Πορτογάλους.
22 χρόνια μετά ήρθε και η δεύτερη. Τον Ιανουάριο του 1991, αυτή τη φορά για τα προκριματικά του Euro 1992, η «γαλανόλευκη» νίκησε ξανά την Πορτογαλία, με 3-2 στο ΟΑΚΑ.
Κανείς, βέβαια, δεν μπορούσε τότε να γνωρίζει ότι η συγκεκριμένη αντίπαλος θα συνδεόταν όσο καμιά άλλη με τη μεγαλύτερη στιγμή στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Το καλοκαίρι του 2004 η Ελλάδα ταξίδεψε στην Πορτογαλία ως ένα από τα αουτσάιντερ του Euro και βρήκε τους οικοδεσπότες απέναντί της από την πρώτη κιόλας ημέρα. Τα γκολ των Γιώργου Καραγκούνη και Άγγελου Μπασινά έφεραν το 2-1 στο «Ντραγκάο» και την πρώτη μεγάλη έκπληξη της διοργάνωσης.
Είκοσι δύο ημέρες αργότερα οι δυο ομάδες συναντήθηκαν ξανά. Αυτή τη φορά στον τελικό της Λισαβόνας.
Η κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα στο 57ο λεπτό έγραψε το 1-0 και ολοκλήρωσε το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό παραμύθι που έζησε ποτέ η χώρα.
Τέσσερις επίσημες νίκες, σε τρεις διαφορετικές δεκαετίες. Από τον Εουσέμπιο μέχρι τον Φίγκο και τον νεαρό τότε Κριστιάνο Ρονάλντο, η Πορτογαλία αποτελεί μία ξεχωριστή περίπτωση στην ιστορία της Εθνικής: καμία άλλη από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν έχει ηττηθεί τόσες φορές από την Ελλάδα σε επίσημο παιχνίδι.
Από τη Σαραγόσα στη Γαλλία του Ζιντάν
Στις 7 Ιουνίου 2003, η ομάδα του Ότο Ρεχάγκελ ταξίδεψε στη Σαραγόσα για να αντιμετωπίσει την Ισπανία στα προκριματικά του Euro 2004.
Μία μπαλιά του Βασίλη Τσιάρτα και το τελείωμα του Στέλιου Γιαννακόπουλου ήταν αρκετά για το 0-1. Μία από τις σημαντικότερες εκτός έδρας νίκες της Εθνικής και, όπως αποδείχθηκε, καθοριστικό βήμα στον δρόμο προς την Πορτογαλία.
Έναν χρόνο αργότερα, η Ελλάδα δεν περιορίστηκε στην Ισπανία.
Στα προημιτελικά του Euro απέναντί της βρέθηκε η κάτοχος του τροπαίου Γαλλία. Ζιντάν, Ανρί, Βιεϊρά, Μακελελέ και μία ομάδα που ελάχιστοι περίμεναν ότι θα σταματούσε πάνω στην Ελλάδα.
Στο 65ο λεπτό ο Θοδωρής Ζαγοράκης βρήκε τον Άγγελο Χαριστέα και η κεφαλιά του Έλληνα επιθετικού έγραψε το 1-0.
Η πρωταθλήτρια Ευρώπης ήταν εκτός και η Ελλάδα συνέχιζε το ταξίδι που λίγες ημέρες αργότερα θα ολοκληρωνόταν στη Λισαβόνα.
Η Κροατία μπήκε στη λίστα
Επτά χρόνια αργότερα ήρθε η σειρά μιας δύναμης που είχε πλέον εδραιωθεί στην ευρωπαϊκή ελίτ.
Στις 7 Οκτωβρίου 2011, η Ελλάδα υποδέχθηκε την Κροατία στο «Γ. Καραϊσκάκης» σε ένα παιχνίδι που έκρινε σε μεγάλο βαθμό την πρώτη θέση του προκριματικού ομίλου για το Euro 2012.
Τα γκολ των Γιώργου Σαμαρά και Φάνη Γκέκα έφεραν το 2-0 και άνοιξαν τον δρόμο για ακόμη μία παρουσία της Εθνικής σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Θα χρειάζονταν δεκατρία χρόνια για να προστεθεί το επόμενο μεγάλο όνομα.
Το βράδυ που έπεσε το Γουέμπλεϊ
Μέχρι τις 10 Οκτωβρίου 2024 η Ελλάδα δεν είχε νικήσει ποτέ την Αγγλία.
Όταν τελικά το κατάφερε, το έκανε μέσα στο Γουέμπλεϊ.
Ο Βαγγέλης Παυλίδης άνοιξε το σκορ, ο Τζουντ Μπέλιγχαμ ισοφάρισε λίγο πριν από το τέλος, όμως η τελευταία λέξη ανήκε ξανά στον Έλληνα επιθετικό.
Στο τέταρτο λεπτό των καθυστερήσεων ο Παυλίδης έγραψε το 1-2 και χάρισε στην Εθνική μία από τις μεγαλύτερες εκτός έδρας νίκες της ιστορίας της, σε μία βραδιά ιδιαίτερα φορτισμένη μετά τον θάνατο του Τζορτζ Μπάλντοκ μία ημέρα νωρίτερα.
Από το Γουέμπλεϊ στο Άουγκσμπουργκ
Σχεδόν δυο χρόνια αργότερα, ήρθε η σειρά της Γερμανίας.
Σε όλες τις προηγούμενες συναντήσεις των δυο χωρών, η Ελλάδα δεν είχε καταφέρει ποτέ να φύγει νικήτρια. Το βράδυ της 27ης Σεπτεμβρίου, όμως, το γκολ του Δημήτρη Κουρμπέλη στο 74ο λεπτό ήταν αρκετό.
Γερμανία – Ελλάδα 0-1.
Από την πρώτη μεγάλη επίσημη νίκη απέναντι στην Πορτογαλία μέχρι τη Σαραγόσα, το Euro 2004, το Γουέμπλεϊ και τώρα το Άουγκσμπουργκ, διαφορετικές γενιές της Εθνικής κατάφεραν να γράψουν τις δικές τους ιστορίες απέναντι στους ισχυρούς της ηπείρου.
Αυτοί που ακόμη λείπουν
Η λίστα, πάντως, δεν έχει ολοκληρωθεί.
Από τις παραδοσιακές και σύγχρονες ευρωπαϊκές δυνάμεις που εξετάζουμε, τρία ονόματα εξακολουθούν να απουσιάζουν από τις επίσημες νίκες της Ελλάδας.
Ιταλία, Ολλανδία και Βέλγιο.
Η Εθνική έχει καταφέρει να νικήσει και τις τρεις σε φιλικές αναμετρήσεις, όχι όμως σε επίσημες.
Η ευκαιρία να μικρύνει αυτή η λίστα δεν αργεί. Η Ολλανδία είναι η επόμενη αντίπαλος της Ελλάδας στο Nations League. Μια από τις τρεις που απομένουν.
Από τη Σαραγόσα στη Λισαβόνα και από το Γουέμπλεϊ στο Άουγκσμπουργκ, η Εθνική έχει αποδείξει ότι οι μεγάλες βραδιές δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν.
Το επόμενο όνομα στη λίστα μένει να γραφτεί.


