Η νέα χρονιά μετρά μόνο λίγες ώρες από τη στιγμή που ξεκίνησε. Για τους Ενωσίτες και τις Ενωσίτισσες, η χρονιά που πέρασε άνοιξε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Όμως η ΑΕΚ έδειξε ξανά τι σημαίνει «μεγάλη ομάδα»: δεν λύγισε, δεν κρύφτηκε, δεν έψαξε άλλοθι. Αντίθετα, ανέτρεψε πλήρως την εικόνα της και έκλεισε τη χρονιά με τρόπο που, αν τον έβλεπες στην αρχή, θα έμοιαζε σχεδόν ονειρικός.
Με πρωτεργάτη τον Μάρκο Νίκολιτς, τον Χαβιέ Ριμπάλτα και με την υποστήριξη του Μάριου Ηλιόπουλου, η ΑΕΚ βρίσκεται μέσα και στους τρεις στόχους, παίζοντας κυριαρχικό και πειστικό ποδόσφαιρο. Είναι πρώτη στο πρωτάθλημα, είναι με το ένα πόδι στον τελικό του Κυπέλλου και βρίσκεται στους «16» του Conference League. Και το σημαντικότερο: δείχνει να έχει καταλάβει ξανά ποια είναι η πραγματικότητα της. Ότι δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές, ούτε σωτήρες «εξ ουρανού». Τα πράγματα χτίζονται με σχέδιο, σοβαρότητα και ανθρώπους που ξέρουν τη δουλειά τους.
Σε αυτό ακριβώς φαίνεται και η διαφορά στη διοίκηση. Ο Μάριος Ηλιόπουλος δεν κινείται όπως πέρσι, ούτε ψάχνει κινήσεις εντυπωσιασμού. Αφήνει χώρο στους επαγγελματίες, στηρίζει την ποδοσφαιρική λογική και ήδη έχουν γίνει δύο τεράστιες μεταγραφές, μαζί με ουσιαστικές προσθήκες σε θέσεις που «πονούσε» η ομάδα.
Ο Μάρτιν Γεωργίεφ έρχεται ως ένας πολλά υποσχόμενος στόπερ, με χαρακτηριστικά που μπορούν να τον κάνουν ηγετική φυσιογνωμία και μελλοντικό αρχηγό της άμυνας της ΑΕΚ. Και ο Βάργκα, ένας «τεράστιος» γκολτζής, είναι η κίνηση που αλλάζει επίπεδο την επίθεση: μαζί με τον Γιόβιτς μπορούν να προκαλέσουν διαρκή προβλήματα σε κάθε αντίπαλη άμυνα από εδώ και πέρα.
Αυτό είναι μόνο η αρχή. Γιατί όταν μια ομάδα έχει ξαναβρεί την ταυτότητά της και λειτουργεί με πλάνο, οι μεταγραφές δεν είναι «πυροτεχνήματα» — είναι κομμάτια ενός μεγαλύτερου χτισίματος. Και η ΑΕΚ δείχνει ότι πάει να φτάσει εκεί που πέρσι έμοιαζε παράλογο να το ονειρεύεται.Καλή χρονιά
