Ο Παναθηναϊκός, όπως είναι γνωστό, έμεινε στο 0-0 στο Περιστέρι και δεν εκμεταλλεύτηκε τη γκέλα του Λεβαδειακού στο ”Κλεάνθης Βικελίδης”, χάνοντας την ευκαιρία να μειώσει τη μεταξύ τους βαθμολογική διαφορά. Ένα αποτέλεσμα που δεν είναι απλώς κακό βαθμολογικά, αλλά πολύ κακό και για τον ίδιο του τον φίλαθλο κόσμο.
Μετά τον ευρωπαϊκό αγώνα με τη Φερεντσβάρος, ο Γιώργος Κυριακόπουλος προχώρησε σε δηλώσεις που συζητήθηκαν. Μεταξύ άλλων είπε: ”Η ομάδα στην Ευρώπη έχει μια σταθερότητα, ίσως επειδή είναι Europa League…” αλλά και το χαρακτηριστικό ”Πρέπει να καταλάβουμε οι περισσότεροι σε ποια ομάδα παίζουμε”. Φαντάζομαι οι περισσότεροι φίλοι του Παναθηναϊκού –και όχι μόνο– έχουν δει αυτές τις δηλώσεις. Και αξίζει να σταθούμε σε κάτι: τα λέει ένας παίκτης που ήρθε φέτος το καλοκαίρι. Ίσως να είναι τροφή για σκέψη για όλους στο “Τριφύλλι”, πρώτα απ’ όλα για τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. Μέχρι εδώ, όσα αφορούν τους ποδοσφαιριστές.
Πάμε τώρα όμως στη σημερινή εικόνα, όπου ενορχηστρωτής είναι πάντα ο προπονητής. Προσωπικά δεν θέλω να κάνω τον προπονητή – γιατί δεν είμαι. Μια γνώμη, μια κριτική κάνω, όπως θέλετε πείτε το. Τι ακριβώς ήθελε να κάνει με τη σημερινή ενδεκάδα; Για ποιο λόγο ο Παντελίδης δεν ξεκίνησε βασικός, ενώ αποτελεί δίδυμο με τον Τεττέη; Και μάλιστα δεν μπορεί να αγωνιστεί την Πέμπτη με την Ρόμα, διότι είναι εκτός της ευρωπαϊκής λίστας. Τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ, ούτε στο δεύτερο ημίχρονο, με τον προπονητή να προτιμά τον Ζαρουρή από τη δεξιά πλευρά, ο οποίος ουσιαστικά εξαφανίστηκε. Προτίμησε τον Μπόκο για βασικό – οκ, δεκτό. Την ευκαιρία δεν την άρπαξε ο μικρός. Αλλά μετά τι;
Καταλαβαίνω ότι το ρόστερ είναι προβληματικό. Δεν υπάρχει συνοχή, δεν υπάρχει οργάνωση από τους προηγούμενους, και ο προπονητής θέλει να αξιολογήσει πράγματα μέσα στη δράση. Όμως η εικόνα –ειδικά στο πρώτο ημίχρονο– είναι κάκιστη. Και το χειρότερο: δεν υπάρχει ουσιαστική διόρθωση ούτε στο δεύτερο μέρος. Και μιλάμε για ένα ματς, γνωρίζοντας ήδη το αποτέλεσμα του Λεβαδειακού, τον οποίο ο Παναθηναϊκός κυνηγά.
Ξεκινά ο Ισπανός τεχνικός τον αγώνα με δύο επιθετικούς, ακόμη κι αν ο Πάντοβιτς είχε ρόλο ψευτοεννιαριού, και τον τελειώνει με έναν, τον Σφιντέρφσκι. Δεν υπήρχαν συνεργασίες, δεν υπήρχε συνοχή, με ελάχιστες πραγματικές κατοχές μπάλας. Και το ερώτημα: Αν είχε ευστοχήσει ο Μίχορλ στο πέναλτι, τι ακριβώς θα είχε αλλάξει στην εικόνα του Παναθηναϊκού;
Πάμε να δούμε το πρόγραμμα που ακολουθεί για τον Παναθηναϊκό:
- Ρόμα – Europa League
- Κηφισιά – Stoiximan Super League
- ΠΑΟΚ – Κύπελλο Ελλάδας Betsson
- Ολυμπιακός – Stoiximan Super League
- ΠΑΟΚ – Κύπελλο Ελλάδας Betsson
Με αυτό το πρόγραμμα μπροστά του, μου δημιουργούνται οι εξής ερωτήσεις: ποια ακριβώς βελτίωση έχουμε δει μέχρι τώρα στην εποχή Μπενίτεθ και ποια εμπιστοσύνη μπορεί να νιώθει ο κόσμος της ομάδας ενόψει των αγώνων που έρχονται;
Και εδώ φτάνουμε στο πιο βασικό σημείο αυτού του κειμένου: τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Στη Βουδαπέστη βρέθηκαν 1.500 με 2.000 φίλαθλοι της ομάδας, ενώ υπήρχαν και αρκετοί ακόμα έξω από το γήπεδο χωρίς εισιτήριο. Και αυτό δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα ανθρώπων που ακολουθούν την ομάδα παντού, ξοδεύοντας χρήματα, χρόνο και ενέργεια.
Αξίζει να διαβάσεις
Και για να κλείσω, δεν λέω ότι πρέπει να απομακρυνθεί ο Μπενίτεθ. Όμως τα συνεχόμενα πειράματα, οι διαρκείς αλλαγές και όσα έχουμε δει μέχρι τώρα μόνο κακό κάνουν σε ολόκληρη την ομάδα του Παναθηναϊκού. Σε μια περίοδο που χρειάζεται σταθερότητα, καθαρό πλάνο και ξεκάθαρους ρόλους, ο Παναθηναϊκός μοιάζει να ψάχνει ακόμα τον εαυτό του μέσα στο γήπεδο.
Και αυτό, όσο κι αν προσπαθήσει να το καλύψει, δεν μπορεί να το κρύψει από τον κόσμο του.
