Στον Παναθηναϊκό έρχεται ξανά μια σύμπτωση που μοιάζει με οιωνό, καθώς οι ημερομηνίες θυμίζουν έντονα εκείνη τη μεγάλη ευρωπαϊκή βραδιά απέναντι στην Πόρτο, στη φάση των «8» του τότε Κυπέλλου UEFA — της διοργάνωσης που σήμερα γνωρίζουμε ως Europa League.
Ήταν τον Μάρτιο του 2003, όταν ο Παναθηναϊκός ταξίδεψε στο ιστορικό Ντας Άντας, την παλιά έδρα της Πόρτο, και απέδρασε με τεράστια νίκη χάρη στο γκολ του Εμάνουελ Ολισαντέμπε στο 73ο λεπτό, απέναντι στην ομάδα του ανερχόμενου τότε Ζοσέ Μουρίνιο.
Ένα ξεχωριστό «πράσινο» fan fact είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει πετύχει δύο ιστορικές εκτός έδρας νίκες στην Ευρώπη σε γήπεδα που αργότερα κατεδαφίστηκαν. Το πρώτο ήταν το Ντας Άντας με την Πόρτο και το δεύτερο το Ολυμπιακό Στάδιο του Άμστερνταμ, όπου το 1996 επικράτησε του Άγιαξ με το ιστορικό γκολ του Κριστόφ Βαζέχα.
Εκείνη η νίκη στο Πόρτο έμοιαζε να ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για τα ημιτελικά και ίσως για κάτι ακόμη μεγαλύτερο. Ο Παναθηναϊκός προερχόταν ήδη από δεύτερη συνεχόμενη δυνατή ευρωπαϊκή χρονιά, μετά την πορεία του στο Τσάμπιονς Λιγκ την προηγούμενη σεζόν, όταν είχε αποκλειστεί από την Μπαρτσελόνα.
Απέναντί του όμως βρισκόταν μια Πόρτο που έβραζε από ποιότητα και δυναμική. Για την ιστορία, οι Πορτογάλοι κατέκτησαν εκείνη τη χρονιά το Κύπελλο UEFA και την επόμενη σεζόν σήκωσαν και το Champions League, με τον Ζοσέ Μουρίνιο να αρχίζει να χτίζει τον μύθο του ως «The Special One».
Κάπου εκεί γεννήθηκε και το μεγάλο δίλημμα για τον τότε προπονητή του Παναθηναϊκού, Σέρχιο Μαρκαριάν: πρωτάθλημα ή Ευρώπη;
Οι «Πράσινοι» ήταν στην διεκδίκηση του ελληνικού πρωταθλήματος και η επιλογή ήταν να δοθεί βάρος στη μάχη του τίτλου. Αυτή η απόφαση όμως είχε κόστος, αφού ο Άγγελος Μπασινάς τραυματίστηκε και δεν ήταν διαθέσιμος στον επαναληπτικό της Λεωφόρου. Τη θέση του κλήθηκε να καλύψει ο Παντελής Κωνσταντινίδης.
Στη ρεβάνς, ο Ντερλέι άνοιξε το σκορ μόλις στο 16ο λεπτό, ισοφαρίζοντας το συνολικό σκορ. Ο Αντώνης Νικοπολίδης κράτησε όρθιο τον Παναθηναϊκό σε πολλές στιγμές, όμως στην παράταση ήρθε ξανά ο Ντερλέι, στο 103ο λεπτό, για να γράψει το 0-2 και να στείλει την Πόρτο στα ημιτελικά.
Αξίζει να θυμόμαστε πως τότε ίσχυε ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ, που έδινε το προβάδισμα πρόκρισης στην ομάδα που είχε σκοράρει. Έτσι, το δεύτερο γκολ της Πόρτο ουσιαστικά έβαλε τέλος στην ευρωπαϊκή πορεία του Παναθηναϊκού.
Και κάπως έτσι χάθηκε μια τεράστια ευκαιρία για μια ονειρική συνέχεια στην Ευρώπη — ίσως μία από τις μεγαλύτερες χαμένες ευρωπαϊκές στιγμές στην ιστορία του συλλόγου
Έτσι, 23 χρόνια μετά, ξανά Μάρτιο, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή πρόκληση, έχοντας την ευκαιρία να προκριθεί στα προημιτελικά του Europa League, ξεπερνώντας το εμπόδιο της Ρεάλ Μπέτις, μιας από τις ομάδες που θεωρούνται φαβορί για την κατάκτηση της διοργάνωσης.
Ήδη φάνηκε ξεκάθαρα πως στο μυαλό του Ράφα Μπενίτεθ η ευρωπαϊκή μάχη είχε απόλυτη προτεραιότητα. Στον κυριακάτικο αγώνα με τον Παναιτωλικό, οι επιλογές του έδειξαν καθαρά rotation, καθώς άλλαξε σχεδόν ολόκληρη την ενδεκάδα, με μοναδική εξαίρεση τον Ζαρουρί, ο οποίος έτσι κι αλλιώς δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής στη Σεβίλλη λόγω τιμωρίας.
Σαφώς παίζει ρόλο ότι ο Παναθηναϊκός δεν βρίσκεται μέσα στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος, όμως η εικόνα έδειξε πως δεν υπήρξε καμία πρόθεση να επιβαρυνθούν ποδοσφαιριστές που προορίζονται για το μεγάλο παιχνίδι της Πέμπτης. Ο αγώνας περισσότερο λειτούργησε ως τεστ ευκαιρίας: όσοι πήραν χρόνο συμμετοχής κλήθηκαν να αποδείξουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν ενεργό ρόλο στη συνέχεια.
Κάποιοι ανταποκρίθηκαν, άλλοι όχι, ενώ δεν πέρασε απαρατήρητη και η κακή βραδιά του διαιτητή, κυρίου Τσιμεντερίδη, ο οποίος με τις αποφάσεις του προκάλεσε αρκετά παράπονα.
Όπως και να έχει, η Ευρώπη μοιάζει να χρωστά ακόμη ένα μεγάλο βράδυ στον Παναθηναϊκό.
Ήταν το Γουέμπλεϊ το 1971. Ήταν ο Άγιαξ το 1996. Ήταν η Πόρτο το 2003.
Και τώρα, το 2026, οι «Πράσινοι» έχουν μπροστά τους ακόμη μία ευκαιρία να γράψουν ξανά ιστορία, με την ελπίδα αυτή τη φορά η χρονιά να μη μπει στη λίστα των μεγάλων χαμένων ευκαιριών, αλλά σε εκείνη των βραδιών που μένουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμες.

