Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε τις υποχρεώσεις του στο νέο πρωτάθλημα με νίκη απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης με 2 – 0 με γκολ που ήρθαν στις καθυστερήσεις. Ο Μεντιλίμπαρ επέλεξε για την βασική ενδεκάδα παίκτες που ήταν και πέρσι στην ομάδα χωρίς καμία μεταγραφή και απλά έδωσε την ευκαιρία στον Πνευμονίδη να ξεκινήσει βασικός λόγω των απουσιών που υπήρχαν στις θέσεις των μεσοεπιθετικών.
Το παιχνίδι ήταν ένα τεστ για να φανεί, αν ο Ολυμπιακός μπορεί να ανταποκριθεί στο να ανοίγει εύκολα τις κλειστές και μαζικές άμυνες, αλλά δυστυχώς δεν πήρε καλό βαθμό σε αυτό το κομμάτι. Η πρόοδος που έχει γίνει σ’ αυτό τον τομέα δε δείχνει να είναι μεγάλη, αφού και πέρσι η ομάδα αντιμετώπιζε πολύ συχνά το ίδιο πρόβλημα. Ο Ολυμπιακός πηγαίνει σε παιχνίδι με πολλές σέντρες, με βαθιά γεμίσματα και προσπαθεί να πάρει τις δεύτερες μπάλες, από τις αποκρούσεις των αμυντικών, εάν δεν υπάρξει άμεση απειλή. Χρησιμοποιεί ελάχιστα τις συνεργασίες μεταξύ 2 ή 3 παικτών, τα εξτρέμ δεν πάνε πολύ εύκολα στο 1vs1, για να δημιουργήσουν ανισορροπίες στην άμυνα και αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια καλά οργανωμένη ομάδα όπως ο Αστέρας στην προκειμένη περίπτωση να μη νιώθει ιδιαίτερη πίεση και απειλή.
Στο πρώτο μέρος οι ερυθρόλευκοι ήταν κακοί, χωρίς φαντασία στο παιχνίδι τους, χωρίς υψηλή ένταση, ενώ και ο τρόπος που έπαιζε ο Αστέρας δεν τους έδινε τη δυνατότητα να πιέσουν πάρα πολύ και να δημιουργήσουν ευκαιρίες από λάθη των αντιπάλων ή από τα κλεψίματα που θα μπορούσαν να κάνουν. Υπήρχε ένα καλό δεκάλεπτο στο διάστημα από το 30ό λεπτό ως το 40ό με δύο μικροευκαιρίες χωρίς όμως κάτι σημαντικό.
Στο δεύτερο μέρος εικόνα άλλαξε ως ένα βαθμό, ο Ολυμπιακός μπήκε λίγο πιο συγκεντρωμένος στον αγωνιστικό χώρο, προσπάθησε να βρει κάποιες συνεργασίες (ειδικά ο Έσε με τον Τσικίνιο βοήθησαν προς αυτή την κατεύθυνση), δεν έκανε τόσες πολλές σέντρες και οι αλλαγές που έκανε ο κόουτς βοήθησαν αρκετά. Οι Μουζακίτης, Μπρούνο, Ζέλσον, Νασιμέντο και Γιαζίτσι έδωσαν στοιχεία τα οποία έλειψαν στο πρώτο ημίχρονο και έτσι οι πρωταθλητές έφτασαν στην επικράτηση. Ο Μπρούνο με το Ζέλσον είχαν καλύτερη συνεργασία απ’ ότι Πνευμονίδης με τον Ορτέγκα στην αριστερή πλευρά, ο Μουζακίτης κυκλοφόρησε καλύτερα την μπάλα από τον Γκαρθία και τέλος ο Νασιμέντο με τον Γιαζίτσι συνδυάστηκαν καλύτερα με τον Ελ Κααμπί και τον Τσικίνιο. Οι δύο αυτοί οι παίκτες έκαναν τη διαφορά στο τέλος, ο μεν Γιαζίτσι άνοιξε το σκορ με ένα υπέροχο τέρμα, ο δε Νασιμέντο, εκτός από δύο λάθος πάσες που έκανε προς τους συμπαίκτες του λόγω κακού συγχρονισμού, όσες φορές ήρθε σε επαφή με την μπάλα δημιούργησε προβλήματα στην αντίπαλη άμυνα και έδωσε και μία ασίστ στον Ελ Κααμπί για το 2 – 0. Ο μικρός έδειξε στοιχεία από το ταλέντο του και από το δυνατό του σημείο που είναι η κίνηση ανάμεσα στις γραμμές και ο ρυθμός που δίνει με τις πάσες του.
Αξίζει να διαβάσεις
Επίσης, ένα άλλο πολύ μεγάλο πρόβλημα που φαίνεται να μην διορθώνεται είναι η εκμετάλλευση των στημένων φάσεων. Ο Ολυμπιακός κέρδισε 12 κόρνερ και αρκετά φάουλ προς την περιοχή του Αστέρα Τρίπολης και όχι απλά δεν κατάφερε να κάνει ευκαιρία, αλλά δεν πήρε ούτε μία κεφαλιά από τους αντίπαλους αμυντικούς. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει ιδιαίτερα την τεχνική ηγεσία, ώστε να βρει λύση, γιατί μέσα από τις στατικές φάσεις μπορεί η ομάδα να πετυχαίνει γκολ πιο εύκολα απέναντι σε κλειστές άμυνες και να μη χρειάζεται να αγχώνεται ως το τελευταίο λεπτό.
Γενικά το παιχνίδι απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης προσφέρεται για αρκετή μελέτη, έτσι ώστε να βρεθούν οι απαντήσεις σ’ αυτά τα δύσκολα προβλήματα που φάνηκε να βάζει η ομάδα από την Αρκαδία.
Ο τίτλος του MVP πάει αναγκαστικά στον Γιαζίτσι για το τέρμα που πέτυχε, επειδή ήταν σπάνιας ομορφιάς, αλλά και στο τέλος της αναμέτρησης και ξεκλείδωσε την νίκη για τον Ολυμπιακό, αλλά η καλύτερη παρουσία αγωνιστικά καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα ήταν αυτή του Ρέτσου. Ο αμυντικός του Ολυμπιακού έδειξε να είναι σε πολύ καλή κατάσταση, είχε ηγετική παρουσία στον αγώνα, κέρδισε σχεδόν όλες τις μονομαχίες στις οποίες πήρε μέρος, προσπάθησε να γίνει ο παίκτης παραπάνω, όταν η ομάδα έκανε επίθεση και γενικά οι κινήσεις και οι τοποθετήσεις του μέσα στον αγωνιστικό χώρο έδειχναν ένα παίκτη που παίζει με πολύ μεγάλη σιγουριά και εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
Ο Μεντιλίμπαρ σίγουρα κρατάει την προσπάθεια των παικτών του μέχρι το τελευταίο λεπτό για τη νίκη, τις λύσεις που έδωσαν οι αλλαγές που έκανε, την παρουσία παικτών όπως ο Ελ Κααμπί και ο Τσικίνιο που δείχνουν σε φόρμα τώρα στο ξεκίνημα της σεζόν, αλλά πέρα από αυτά πρέπει να βρει και λύσεις στα θέματα που «βασανίζουν» την ομάδα και να την κάνει λιγότερη προβλέψιμη, όταν έχει να αντιμετωπίσει αντιπάλους που παίζουν με αυτό τον τρόπο. Οι τελευταίες μεταγραφικές κινήσεις βρίσκονται προ των πυλών και θα φανεί, αν ο Ολυμπιακός μπορεί να εξελιχθεί περισσότερο σε σχέση με πέρσι ή αν έχει πιάσει το ταβάνι του.
Αξίζει να διαβάσεις
ΥΓ.: Στο ποδόσφαιρο για να είσαι νικητής πρέπει να πετύχεις ένα γκολ περισσότερο από τον αντίπαλο σου. Ο Αστέρας Τρίπολης δεν είχε καμία τέτοια διάθεση και το μόνο που τον ένοιαζε ήταν να βγάζει την μπάλα από την περιοχή του. Η δήλωση του προπονητή του πως έμεινε ευχαριστημένος από την εικόνα της ομάδας του δυστυχώς μας πηγαίνει πολύ πίσω. Αν θέλουμε να βλέπουμε καλύτερο ποδόσφαιρο στα γήπεδα πρέπει να παίζουν και οι δύο αντίπαλοι, όχι μόνο ο ένας. Καλή η άμυνα, αλλά το γκολ είναι ακόμα καλύτερο.
