O Παναθηναϊκός το βράδυ, Πέμπτη (19/3, 22:00) φιλοξενείται από την Ρεάλ Μπέτις στο στάδιο «Λα Καρτούχα» για την ρεβάνς της φάσης των «16» του Europa League και καλείται να υπερασπιστεί το υπέρ του 1-0 από τον πρώτο αγώνα στο «ΟΑΚΑ».
Στο πλαίσιο αυτής της αναμέτρησης η ισπανική «AS» μίλησε με τον Πέδρο Τσιριβέγια, που πιθανόν να πάρει φανέλα βασικού το βράδυ, καθώς έχει επιστρέψει πλήρως από τον τραυματισμό του.
Στην συνέντευξη αυτή ο Ισπανός μέσος των «πρασίνων», αναφέρθηκε στον τραυματισμό του, τσην ρεβάνς με την Μπέτις, στην πορεία της καριέρας του , στον Ράφα Μπενίτεθ αλλά και για τον αριθμό της φανέλας του.
Όλα όσα είπε:
Για τον τραυματισμό του:
Αξίζει να διαβάσεις
Έπαιξα για μισή ώρα την περασμένη Κυριακή εναντίον του Παναιτωλικού. Πρέπει ακόμα να βρω ρυθμό, αλλά νιώθω καλά. Ελπίζω να μπορέσω να παίξω εναντίον της Μπέτις.
Για τον δεύτερο αγώνα με την Μπέτις:
«Θα είναι πολύ δύσκολο, αλλά είμαστε προετοιμασμένοι να προσπαθήσουμε να τους πληγώσουμε, όπως ακριβώς και στον πρώτο αγώνα. Η ομάδα αγωνίστηκε πολύ καλά την άλλη μέρα, ειδικά αφού μείναμε με 10 παίκτες.»
Αξίζει να διαβάσεις
Για την φυγή του από την Ισπανία για την Λίβερπουλ και το αν θέλει να παίξει στην Ισπανία:
Το ανυπομονώ πραγματικά. Ο αγώνας είναι εξαιρετικά σημαντικός για τον Παναθηναϊκό και είναι φανταστικό που γίνεται στην Ισπανία. Είμαι πολύ χαρούμενος εδώ που βρίσκομαι, όπως είχα κάνει και τα προηγούμενα χρόνια στη Γαλλία και την Αγγλία. Παρακολουθώ όμως πολύ τη La Liga.
Το 2019 εντάχθηκε στην Εξτρεμαδούρα, αλλά αυτό το φαξ, όπως ο Νταβίντ Ντε Χέα…
Ναι, ήμουν ακόμα πολύ νέος. Δεν είχα παίξει πολύ για την πρώτη ομάδα για έξι μήνες και ζήτησα από τη Λίβερπουλ να με αφήσει να φύγω δανεικός. Είχα αρκετές επαφές με τη Μαγιόρκα την ίδια χειμερινή μεταγραφική περίοδο, αλλά δεν με άφησαν να πάω εκεί. Και την τελευταία μέρα, η Εξτρεμαδούρα τηλεφώνησε. Ταξίδεψα στο Αλμεντραλέχο και υπήρχε ένα πρόβλημα με το φαξ. Έφτασε με 40 λεπτά καθυστέρηση. Μου είπαν ότι δεν ήμουν εγγεγραμμένος. Πέρασαν εβδομάδες και κατέληξα να μείνω έξι μήνες χωρίς να παίξω, στα 21 μου, με το πόσο πολύ ήθελα να επιστρέψω στην Ισπανία. Ήταν ένα πολύ σκληρό πλήγμα, επίσης λόγω πραγμάτων όπως το να γίνω μάρτυρας του θανάτου του Χοσέ Αντόνιο Ρέγιες. Ήμουν καθ’ οδόν προς το Γουάντα Μετροπολιτάνο με τον πατέρα μου για τον τελικό του Champions League.
Για την Νάντ:
Στο τέλος, περνάς σχεδόν ένα χρόνο εκτός δράσης και επιστρέφεις στη Λίβερπουλ αλλαγμένος. Ευτυχώς, ήρθε το γαλλικό πρωτάθλημα, η Ναντ, μια ομάδα όπου πέρασα πέντε υπέροχα χρόνια. Αλλά το περασμένο καλοκαίρι ήθελα να φύγω…
Αξίζει να διαβάσεις
Για το αν μπορούσε να επιστρέψει στην Ισπανία τότε:
Υπήρχε η επιλογή να επιστρέψω. Παρόλο που ήμουν αρχηγός και πολύ δημοφιλής στη Ναντ, ένιωθα ότι χρειαζόμουν μια αλλαγή και ήθελα να παίξω σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο στόχος ήταν να κερδίσω τίτλους και είμαι χαρούμενος με την απόφαση που πήρα, παρά τον τραυματισμό.
Τις προάλλες δημοσιεύσαμε ένα ρεπορτάζ στην AS σχετικά με τη διασπορά Ισπανών ποδοσφαιριστών, στην οποία ανήκετε κι εσείς. Ένας ατζέντης είπε ότι εξάγουμε κυρίως αμυντικούς μέσους και κεντρικούς μέσους.
«Η Ισπανία είναι ένα χρυσωρυχείο από μέσους, από παίκτες που καταλαβαίνουν το ποδόσφαιρο. Ενώ ήμουν στην Αγγλία και τη Γαλλία, είδα από πρώτο χέρι ότι οι Ισπανοί παίκτες έχουν μια θεμελιώδη κατανόηση του παιχνιδιού που δεν έχει αναπτυχθεί σε άλλα πρωταθλήματα. Και οι προπονητές το εκτιμούν πραγματικά αυτό.»
Για την συνεργασία του με τον Γιούργκεν Κλοπ και τον Ράφα Μπενίτεθ
Ο Κλοπ ήταν ένα φαινόμενο. Έφτασα στη Λίβερπουλ με τον Μπρένταν Ρότζερς, αλλά το πρώτο μου παιχνίδι με την πρώτη ομάδα ήταν ένα από τα τελευταία του Μπρένταν. Τότε υπέγραψαν τον Κλοπ, ο οποίος μεταμόρφωσε το Άνφιλντ. Έγινε ξανά ένας σύλλογος κορυφαίου επιπέδου στην Ευρώπη και στην Πρέμιερ Λιγκ.
Και ο Μπενίτεθ; Για έναν Βαλενθιανό που μεγάλωσε βλέποντας τον Ράφα να κερδίζει τίτλους εκεί…
Αυτή η ομάδα της Βαλένθια υπό τον Ράφα είναι η πρώτη μου ανάμνηση από το ποδόσφαιρο, και μου έχει πει μερικές υπέροχες ιστορίες για τα πρωταθλήματα. Ήμασταν και οι δύο στη Λίβερπουλ. Έχουμε πολλούς κοινούς ανθρώπους, και το γεγονός ότι έχει κερδίσει τόσα πολλά λέει πολλά για το τι είδους προπονητής είναι.
Για τον αριθμό που φοράει στην Ελλάδα(4) και το αριθμό που φορούσε στην Νάντ(5):
«Λατρεύω τον αριθμό 5 λόγω του Ζιντάν. Και στη Βαλένθια, ο πρώτος μου αριθμός ήταν επίσης 5. Ο πατέρας μου ήταν μεγάλος θαυμαστής του Ζιντάν και μου ενστάλαξε αυτόν τον θαυμασμό. Αν και μου αρέσει επίσης ο αριθμός 4, μέσοι όπως ο Σεσκ Φάμπρεγας τον φορούσαν. Ήταν διαθέσιμος και τον ήθελα. Άλλωστε, στην Αγγλία, ο αριθμός 4 είναι πιο συνηθισμένος για τους μέσους. Οι σέντερ μπακ φορούν 5 και 6, και οι κεντρικοί μέσοι 4 και 8.»
