Λευτέρης Κουτσιακαντωνιάδης: Ο ”καθηγητής” του τούρκικου ποδοσφαίρου

Ποιος θα το περίμενε ότι ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της δεκαετίας του ’50 –και μάλιστα ένας από τους απόλυτους θρύλους του τουρκικού ποδοσφαίρου– θα ήταν Έλληνας; Κι όμως, ο Λευτέρης Αντωνιάδης, γνωστός σε όλους ως Λεφτέρ Κουτσιακαντωνιάδης, υπήρξε ο αληθινός «καθηγητής» των γηπέδων της γειτονικής χώρας, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο ποδόσφαιρο.

Η Αρχή

Ο Λευτέρης Αντωνιάδης γεννήθηκε στην Πρίγκηπο, το μεγαλύτερο νησί των Πριγκηποννήσων, στις 22 Δεκεμβρίου 1924, από Έλληνες γονείς, τον Χριστοφή και την Αργυρώ Αντωνιάδη. Μεγάλωσε σε μια πολύτεκνη οικογένεια, έχοντας δέκα αδέλφια, με το ποδόσφαιρο να κυλάει στο αίμα της οικογένειας.

Ο αδελφός του, Παναγής Αντωνιάδης, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής και αγωνίστηκε στην Πέρα Κλουμπ, μία από τις δύο εναπομείνασες ομάδες της ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης μέχρι και σήμερα. Εκεί, μέσα σε δύσκολες συνθήκες αλλά με αγάπη για το άθλημα, άρχισε να διαμορφώνεται και ο μύθος του Λεφτέρ.

Απο την γειτονιά της Πόλης στην Φενέρ και το πέρασμα από την ΑΕΚ

Ο Λευτέρης Αντωνιάδης έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Τακσίμ Σπορ, μια συνοικιακή ομάδα της Κωνσταντινούπολης, όπου πολύ γρήγορα ξεχώρισε για το ταλέντο και την ποδοσφαιρική του ευφυΐα. Το 1947 ήρθε το μεγάλο άλμα, καθώς πήρε μεταγραφή στη Φενέρμπαχτσε, ομάδα με την οποία έμελλε να συνδέσει το όνομά του όσο λίγοι.

Ήταν μόλις 1,67 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μέσου. Οι συμπαίκτες του τον φώναζαν «Κιουτσούκ» (μικρός στα τουρκικά), παρατσούκλι που αργότερα αποτέλεσε συνθετικό του επωνύμου του, Κουτσιακαντωνιάδης (Küçükandonyadis).

Η ποιότητά του δεν άργησε να γίνει εμφανής και εκτός συνόρων. Το 1951 μεταγράφηκε στη Φιορεντίνα, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος ποδοσφαιριστής από την Τουρκία που πήρε μεταγραφή στο εξωτερικό με αμοιβή. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στη Νις, εμπλουτίζοντας τις εμπειρίες του στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

Στη συνέχεια επέστρεψε στη Φενέρμπαχτσε, όπου παρέμεινε σχεδόν μέχρι το τέλος της καριέρας του, εξελισσόμενος σε ζωντανό θρύλο του συλλόγου. Μέχρι σήμερα αποτελεί τον δεύτερο παίκτη σε συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας. Με τη φανέλα της Φενέρ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Κωνσταντινούπολης, ενώ μετά την ίδρυση της εθνικής κατηγορίας πανηγύρισε τρεις εθνικούς τίτλους (1959, 1961, 1964).

Παρά το γεγονός ότι αγωνίστηκε μόλις σε έξι σεζόν στο τούρκικο πρωτάθλημα, παραμένει μέχρι σήμερα τρίτος σε συμμετοχές (151) και τρίτος σε γκολ (74) στην ιστορία της Φενέρμπαχτσε. Συνολικά, από το 1947 έως το 1964, φόρεσε τη φανέλα της σε 615 αγώνες, σημειώνοντας 423 γκολ, ενώ τη σεζόν 1953-54 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.

Το 1964, σε ηλικία 39 ετών, μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, όμως η παρουσία του στην Ελλάδα αποδείχθηκε σύντομη. Αγωνίστηκε σε μόλις πέντε παιχνίδια, πετυχαίνοντας δύο γκολ, ένας όμως τραυματισμός σε αγώνα με τον Ηρακλή τον αναγκάσει να βάλει πρόωρο τέλος στη σπουδαία ποδοσφαιρική του διαδρομή.

Η Εθνική Τουρκίας και το γκολ ντεμπούτο στην… Ελλάδα

Ο Λευτέρης Αντωνιάδης φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής Τουρκίας συνολικά 50 φορές, αν και επισήμως καταγράφονται 46 συμμετοχές, καθώς οι υπόλοιπες τέσσερις αφορούσαν εμφανίσεις με την Ολυμπιακή ομάδα. Από αυτές τις συμμετοχές, τις εννέα αγωνίστηκε ως αρχηγός, επιβεβαιώνοντας τον ηγετικό του ρόλο και σε εθνικό επίπεδο.

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948, όπου η Τουρκία έδωσε δύο αγώνες. Στη φάση των «16» επικράτησε της Κίνας με 4-0, ενώ στα προημιτελικά ηττήθηκε από τη Γιουγκοσλαβία με 3-1. Ο Αντωνιάδης άφησε το στίγμα του στη διοργάνωση, πετυχαίνοντας το τέταρτο γκολ της Τουρκίας απέναντι στην Κίνα, στο 87ο λεπτό της αναμέτρησης.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το ντεμπούτο και το παρθενικό του γκολ με την Εθνική Τουρκίας, καθώς σημειώθηκαν απέναντι στην Εθνική Ελλάδας. Στις 23 Απριλίου 1948, στο γήπεδο της Λεωφόρου, η Τουρκία επικράτησε με 3-1 σε φιλική αναμέτρηση, με τον Αντωνιάδη να βρίσκει δίχτυα στο 20ό λεπτό, γράφοντας μια από τις πιο συμβολικές σελίδες της καριέρας του.

Ο Λευτέρης Αντωνιάδης συμμετείχε και στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954, όπου αγωνίστηκε ως αρχηγός της Εθνικής Τουρκίας, επιβεβαιώνοντας την τεράστια αναγνώριση που απολάμβανε. Στη διοργάνωση σημείωσε δύο γκολ, ένα απέναντι στη Δυτική Γερμανία και ένα κόντρα στη Νότια Κορέα.

Την ίδια χρονιά, η αξία του ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας, καθώς επιλέχθηκε στη Μικτή Κόσμου, μια εξαιρετικά τιμητική διάκριση για την εποχή. Για τέσσερις δεκαετίες παρέμεινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Τουρκίας, έχοντας σημειώσει 21 τέρματα, μέχρι το 1997, όταν και τον ξεπέρασε ο Χακάν Σουκούρ. Ακόμη και σήμερα, ο Αντωνιάδης βρίσκεται στην τέταρτη θέση των κορυφαίων σκόρερ του τουρκικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος.

Η προσφορά και η σπουδαιότητά του αναγνωρίστηκαν επισήμως, καθώς υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Τουρκίας που τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Τουρκικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, σφραγίζοντας την κληρονομιά του ως ένας από τους μεγαλύτερους θρύλους του τουρκικού –και όχι μόνο– ποδοσφαίρου.

Ο ”Καθηγητής” της Τουρκίας, ο Πούσκας και το τέλος

Ο Λεφτέρ, όπως τον αποκαλούσαν οι Τούρκοι, έμεινε γνωστός με το προσωνύμιο «Ordinaryüs» – δηλαδή «καθηγητής». Και όχι άδικα. Είχε μοναδική άνεση στο σκοράρισμα, έβρισκε σχεδόν πάντα τον δρόμο προς τα δίχτυα με σιγουριά, ενώ λέγεται πως δεν έχασε ποτέ πέναλτι στην καριέρα του. Το όνομά του αποτελεί μέχρι σήμερα θρύλο για τους φιλάθλους της Φενέρμπαχτσε, οι οποίοι εξακολουθούν να τραγουδούν το εμβληματικό σύνθημα:
«Ver Lefter’e, Yazsın Deftere», που σημαίνει «Δώσε στον Λευτέρη, θα το γράψει στο τεφτέρι».

Ο Κουτσιακαντωνιάδης υπήρξε πρωταγωνιστής και σε μία από τις μεγαλύτερες νίκες της Εθνικής Τουρκίας, το 3-1 επί της Ουγγαρίας του Φέρεντς Πούσκας το 1956, αγώνα στον οποίο πέτυχε δύο γκολ. Μετά το τέλος της αναμέτρησης, οι Ούγγροι παραδέχτηκαν την ανωτερότητα της Τουρκίας, τονίζοντας πως αν είχε αγωνιστεί με ανάλογη εικόνα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954, θα μπορούσε να είχε φτάσει ακόμη και στην τετράδα της διοργάνωσης.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην αγαπημένη του Πρίγκηπο, όπου ένας δρόμος φέρει το όνομά του, όπως και στην ίδια την Κωνσταντινούπολη. Ο Λεφτέρ Αντωνιάδης έφυγε σαν σήμερα από τη ζωή στις 13 Ιανουαρίου 2012, σε ηλικία 86 ετών, σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη ποδοσφαιρική κληρονομιά και έναν μύθο που παραμένει ζωντανός μέχρι σήμερα.

Τέλος υπάρχει και ταινία στο Netflix με την ζωή με το τρέιλερ να είναι το παρακάτω: