Ο Άρης ηττήθηκε στο Αζερμπαϊτζάν με 2-1 από την Αράζ, όμως εξακολουθεί να κρατά την τύχη στα χέρια του. Η εικόνα της ομάδας δεν ήταν αυτή που περίμενε ο κόσμος, ωστόσο η πρόκριση παραμένει ορθάνοιχτη, αρκεί στο «Κλεάνθης Βικελίδης» να δούμε τον Άρη που πραγματικά μπορεί να γίνει.
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Η Αράζ δεν είναι κάποιος ευρωπαϊκός κολοσσός. Δεν διαθέτει εμπειρία, ούτε μεγάλο κοινό, ούτε παίκτες με βαρύ βιογραφικό. Όμως είχε τα βασικά – πλάνο, πείσμα και καθαρό μυαλό. Και αυτά ήταν αρκετά για να “χτυπήσει” τον Άρη.
Ο Άρης μπήκε στο παιχνίδι με μια διάθεση ελέγχου, με την τριάδα Ράτσιτς-Γιένσεν-Πέρεθ να επιχειρεί να κυριαρχήσει στον άξονα. Για αρκετά λεπτά, το κατάφερε. Όμως, επιθετικά, ήταν προβλέψιμος. Οι γραμμές του ήταν μακριά μεταξύ τους, ο Μορόν αποκομμένος και η δημιουργία έμοιαζε δύσκολη υπόθεση.
Στο δεύτερο μέρος, ο Γιαννιώτας έκανε τη διαφορά. Μπήκε με ενέργεια και έδωσε τη μία στιγμή ποιότητας που χρειαζόταν ο Άρης για να σκοράρει. Το 0-1 ήρθε, αλλά αντί να λειτουργήσει ως εφαλτήριο για αντίδραση και έλεγχο, έφερε… χαλάρωση.
Η Αράζ δεν συγχώρεσε. Μέσα σε λίγα λεπτά, βρήκε δύο γκολ και έφερε το ματς “τούμπα”. Ο Άρης δεν είχε απάντηση, δεν βρήκε ούτε ψυχικά αποθέματα, ούτε ουσία στο παιχνίδι του. Η ομάδα γενικά έδειξε ότι δεν είχε “αντίδραση”.
Το πιο ανησυχητικό όμως δεν ήταν το τελικό σκορ, αλλά η συνολική απάθεια. Η έλλειψη νεύρου, ενέργειας και αυτοπεποίθησης. Η αίσθηση πως – ακόμα και μπροστά στο σκορ – ο Άρης έμοιαζε “λίγος”. Και αυτή η λέξη πονάει, γιατί ξέρουμε ότι ο φετινός Άρης δεν είναι λίγος. Έχει ταλέντο, εμπειρία, επενδύσεις και βάθος.
Η ρεβάνς στο Βικελίδης είναι το τέλειο σκηνικό για μια ευρωπαϊκή ανατροπή. Ο κόσμος θα είναι εκεί, ο Άρης θα είναι φαβορί ξανά, και η ομάδα καλείται να δείξει γιατί αξίζει να συνεχίσει στην Ευρώπη.
Αυτό που απαιτείται είναι συγκέντρωση, αποφασιστικότητα και ξεκάθαρες ιδέες στο παιχνίδι. Ο Ουζουνίδης οφείλει να πάρει περισσότερα από παίκτες-κλειδιά, να διαβάσει καλύτερα το ματς και να εξαντλήσει τις επιλογές του, ειδικά όταν υπάρχει η δυνατότητα πέντε αλλαγών.
Γιατί αυτή η χρονιά δεν πρέπει να χαθεί από τον Ιούλιο.
