Ο προπονητής του Παναιτωλικού, Γιάννης Αναστασίου μίλησε αποκλειστικά στο BALA24 και στον Αβραάμ Φωτιάδη και μεταξύ άλλων ο έμπειρος τεχνικός αναφέρθηκε στην απόφαση να ασχοληθεί με την προπονητική.
Ο ίδιος δήλωσε ότι η εν λόγω απόφαση ελήφθη την περίοδο που βρίσκονταν ως ποδοσφαιριστής στον Άγιαξ μετά από διαφωνία με τον προπονητή του Ντάνι Μπλιντ για τις αλλαγές που έγιναν κατά τη διάρκεια εντός έδρας αγώνα.
Παράλληλα, αναφέρθηκε και στην καθοριστική συμβολή του Ολλανδού στα πρώτα βήματα της διαδρομής του αφού συμφώνησαν να παρακολουθεί τις προπονήσεις της Κ14 του συλλόγου ώστε να εξοικειωθεί με την προπονητική.
Στη συνέχεια ο κ. Αναστασίου επισήμανε στην κατάρτιση που έλαβε τα επόμενα χρόνια σε Αγγλία και Ολλανδία ενώ παραδέχτηκε ότι η κάθε χώρα στην οποία βρέθηκε διαμόρφωσε καθοριστικά και ολοκλήρωσε την προπονητική του φιλοσοφία.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
Αξίζει να διαβάσεις
Για το χρόνο και τον τρόπο που αποφάσισε ότι θέλει να ασχοληθεί με την προπονητική: «Το αποφάσισα την περίοδο που ήμουν στον Άγιαξ. Θυμάμαι παίζαμε ένα εντός έδρας παιχνίδι και δεν είχαμε καλό αποτέλεσμα. Νομίζω είχαμε “φέρει” εντός έδρας 0-0 και ουσιαστικά δε συμφώνησα τότε συζητώντας με τον προπονητή μου, τον Ντάνι Μπλιντ την επόμενη ημέρα για τη σπουδαιότητα κάποιων αλλαγών και πως μπορούν να βοηθήσουν.
Τότε υπήρχαν τρεις αλλαγές, όχι πέντε όπως τώρα οπότε συζητώντας μαζί του γιατί θυμάμαι ότι ενώ παρήγαγαν οι εξτρέμ τότε πολλές σέντρες, το πρόβλημά μας ήταν ότι δεν είχαμε παίκτες στον άξονα να πλαισιώσουν τον επιθετικό με αποτέλεσμα ο ίδιος να παίζει μόνος του απέναντι σε τρεις και τέσσερις αντιπάλους και τον τερματοφύλακα και ήταν δύσκολο να πετύχουμε γκολ αφού δεν είχαμε τα τρεξίματα από τον άξονα για να βοηθήσουν εκεί.
Τότε ο προπονητής άλλαξε τα δύο εξτρέμ και στην ουσία δε δόθηκε λύση στο πρόβλημα και την επόμενη ημέρα στην προπόνηση, συζητώντας μαζί του του είπα ότι δε συμφωνώ με τις αλλαγές που έκανες γιατί ο καθένας από τα παιδιά στα εξτρέμ έκαναν οκτώ ή εννέα ποιοτικές σέντρες αλλά δεν υπήρχε η απαιτούμενη συνέπεια στα εξτρέμ και βοήθεια στον επιθετικό και μπήκαν άλλοι δύο εξτρέμ που παρήγαγαν σέντρες άρα το πρόβλημα δεν ήταν αυτό αλλά οι τοποθετήσεις μας εντός της περιοχής».
Για τα όσα του είπε τότε ο Ολλανδός τεχνικός: «Πραγματικά έχεις δίκιο επειδή και εγώ όταν ανέλυσα το βράδυ το παιχνίδι διαπίστωσα αυτό το πρόβλημα που στο παιχνίδι δεν το αντιλήφθηκα και μου είπε κάποια στιγμή θα γίνεις καλός προπονητής επειδή διαβάζεις καλά το παιχνίδι και εκεί μου μπήκε για πρώτη φορά η σκέψη και ξεκίνησα παράλληλα να παρακολουθώ σαν κάτι έξτρα για εμένα δύο φορές την εβδομάδα την Κ14 του Άγιαξ που ήταν προπονητής ο Άρνολντ Μιούρεν για να μάθω την προετοιμασία και οργάνωση της προπόνησης. […] Ήταν κάτι που μου άρεσε, μου ιντρίγκαρε το μυαλό και ήθελα να ασχοληθώ με αυτό και πήρα την απόφαση τη σεζόν 2005- 06».
Για τα επόμενα βήματα: «Έκανα τα χαρτιά μου στην Ομοσπονδία της Ολλανδίας, έξι μήνες παρακολούθησα τότε το UEFA B εκπαιδευτικά ώστε να δω αν υπάρχει κάποια διαφορά στη μεθοδολογία και στον τρόπο λειτουργίας και διαπίστωσα ότι δεν είχαμε καμία διαφορά από όσα έμαθε τα χρόνια που αγωνίστηκα στην Ολλανδία.
Ζήτησα τότε από την Ομοσπονδία της Αγγλίας αν μπορώ να παρακολουθήσω τα μαθήματα στην αγγλική (ομοσπονδία) ώστε να μπορέσω να μάθω μια διαφορετική, ίσως, ποδοσφαιρική κουλτούρα, ένα διαφορετικό στυλ παιχνιδιού επειδή οι Άγγλοι έπαιζαν με σχηματισμό 4-4-2 ενώ οι Ολλανδοί το 4-3-3 και ήταν κάτι που λόγω και της γλώσσας μπορούσες να παρακολουθήσεις ευκολότερα τα μαθήματα και να αντιληφθείς καλύτερα σίγουρα τις ορολογίες και το αντικείμενο από τους εκάστοτε καθηγητές.
Με δέχτηκε η Ομοσπονδία και το 2007 ξεκίνησα να παρακολουθώ τα μαθήματα ξεκινώντας από το UEFA B».
Για το κατά πόσο επηρεάστηκε και ολοκληρώθηκε η φιλοσοφία του από τις χώρες στις οποίες βρέθηκε: «Σίγουρα επειδή η εναλλαγή χωρών, διαφορετικής κουλτούρας και αντίληψης σίγουρα επηρεάζουν αλλά σίγουρα έχει διαφορά από τη χώρα που βρίσκεσαι, την ομάδα και το επίπεδο που προπονείς.
Από το Βέλγιο πήρα το mentality και τότε στην Άντερλεχτ σε κάθε προπόνηση και παιχνίδι σε πίεζαν και δοκίμαζες τα όριά σου, τα οποία δε μπορούσες να αντιληφθείς. Υπήρχε πάντα η κριτική και η πίεση και ήξερες ότι αν θέλεις να παραμείνεις σε αυτό το επίπεδο πρέπει να πιεστείς πάρα πολύ οπότε ήταν πολύ σημαντικό. Καθώς περνούσαν τα χρόνια αντιλήφθηκα πόσο σημαντικό ήταν το κομμάτι της νοοτροπίας για να παίξεις ποδόσφαιρο στο υψηλό επίπεδο.
Αξίζει να διαβάσεις
Στην Ολλανδία μετά υπήρχε μεγάλη διαφορά στο κομμάτι της τακτικής προσέγγισης και πηγαίνοντας στον Άγιαξ είχε να “αποκρούσει” την ταχύτητα και τη λήψη αποφάσεων, πόσο γρήγορα μπορείς να αντιλαμβάνεσαι το παιχνίδι και να είσαι ένα ή δύο βήματα μπροστά από τους αντιπάλους σου, πράγματα που με βοήθησαν πάρα πολύ.
Πηγαίνοντας μετά στην Αγγλία και παρακολουθώντας το ποδόσφαιρο εκεί πήρα πολλές κατευθύνσεις γιατί ο προπονητής εκεί είχε την ιδιότητα και του μάνατζερ καθώς καλούνταν και να οργανώνει την ομάδα, ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας και είναι όλα αυτά τα πράγματα που είδες και βίωσες τόσο σαν ποδοσφαιριστής αλλά και μετέπειτα ως προπονητής γιατί με έναν να προσαρμόζομαι και να αντιλαμβάνομαι πιο γρήγορα και εύκολα με τα εκάστοτε δεδομένα.
Είναι αυτό που λέμε ότι σαν προπονητής θέλεις να παίξεις 4-4-2 ή 4-3-3 αλλά είναι σημαντικό να έχεις την ευελιξία, να δεις ότι η ομάδα τη δεδομένη στιγμή δε μπορεί να παίξει αυτό το στυλ ποδοσφαίρου και πρέπει να βρεις έναν άλλο τρόπο ώστε να μπορέσεις να το προσαρμόσεις και να εμπνεύσεις τους παίκτες σου ότι αυτός είναι σωστός τρόπος για να μπορέσουμε να αποδώσουμε στο μέγιστο και να λειτουργήσουμε».
Δείτε το σχετικό απόσπασμα από το 21:55 έως το 29:09
