Ο Γιάννης Αναστασίου σε αποκλειστική εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο BALA24 και στον Αβραάμ Φωτιάδη αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στη μετάβαση από τον ΟΦΗ στο εξωτερικό.
Ο προπονητής της ομάδας του Αγρινίου «θυμάται» την καθοριστική συμβολή της εποχής Μπόσμαν που διευκολύνθηκε η μετακίνηση Ελλήνων ποδοσφαιριστών στο εξωτερικό και τις διαφορές που εντόπισε στο διαφορετικό περιβάλλον που βρέθηκε τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδων.
Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι το πρώτο διάστημα υπήρξαν δυσκολίες αλλά στη συνέχεια λόγω του χαρακτήρα και της πειθαρχίας που τον χαρακτήριζε, σύμφωνα με όσα υποστήριξε, κατάφερε να προσαρμοστεί εύκολα.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
Για τη μετάβαση του από την Κρήτη στο Βέλγιο: «Φεύγοντας στα 25 μου από τον ΟΦΗ και έχοντας την εκπαίδευση από τον Γκέραρντ βοήθησε πάρα πολύ, τότε ήταν και η περίοδος Μπόσμαν που είχε ξεκινήσει νομίζω δύο χρόνια πριν, η οποία άλλαξε γενικότερα τον ποδοσφαιρικό χάρτη και έκανε ευκολότερη την εξαγωγή Ελλήνων παικτών.
Αξίζει να διαβάσεις
Στο εξωτερικό αγωνιζόντουσαν μόνο τρεις ξένοι παίκτες και συνήθως στο υψηλό επίπεδο αγωνίζονταν εκτός χώρας, Γερμανοί, Άγγλοι, Πορτογάλοι, Ολλανδοί και μετέπειτα ίσως κάποιοι Σέρβοι και Κροάτες. Όταν ξεκίνησε εκείνη η εποχή άνοιξαν τα σύνορα και έγινε πιο ελεύθερη και γρήγορη εξαγωγή παικτών και το γεγονός ότι βρεθήκαμε στο εξωτερικό μας άφησε να ανοίξουμε το δρόμο και για τους υπόλοιπους και νομίζω ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για τη δικιά μου φουρνιά. Το ‘98 όταν έφυγα στο εξωτερικό, η παρουσία του Νίκου Μαχλά ο οποίος είχε μεγαλουργήσει και δείξει τρομερά πράγματα, «άνοιξε το δρόμο» για όλους τους υπόλοιπους καθώς πολλές φορές κοίταζαν την ταυτότητα, κατά πόσο είναι συνεπής, επαγγελματίας και πειθαρχημένος και πηγαίνοντας εκεί ο Νίκος (Μαχλάς) άνοιξε το δρόμο για τους μετέπειτα».
Για το αν υπήρξαν δυσκολίες κατά τη μετάβαση: «Παρά πολλές, εγώ πήγα στην Άντερλεχτ 28 Δεκεμβρίου 1998 και ο τρόπος ζωής, η καθημερινότητα και η προπόνηση ήταν εντελώς διαφορετική από αυτό που ζούσα στην Ελλάδα.
Για παράδειγμα πήγαινες στο γήπεδο στις 8:30 το πρωί και έφευγες 16:30 το απόγευμα. Δηλαδή ήταν στάνταρ το πρόγραμμα, είχες οκτάωρο, πήγαινες στο γήπεδο, έκανες την προπόνηση, το γυμναστήριο σου, είχες ατομική προπόνηση αν χρειαζόταν και βίντεο, συνεδρία με ψυχολόγο. Τα πράγματα ήταν πολύ πρωτόγνωρα για εμένα σαν ποδοσφαιριστή φεύγοντας από την ελληνική νοοτροπία και τον τρόπο που λειτουργούσαν οι ελληνικές ομάδες και πηγαίνοντας σε ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο λειτουργίας και μοντέλο και σε μια διαφορετική καθημερινότητα, πήγαινες σε μια χώρα που υπήρχαν κανόνες και εφαρμόζονταν οι κανόνες, εν αντιθέσει με την Ελλάδα που τα πράγματα ήταν πολύ χαλαρά.
Πολλές φορές με τη συνέπεια, τον τρόπο λειτουργίας των πραγμάτων εξωτερικά, δεν ήταν εύκολη η μετάβαση αλλά όταν είσαι πειθαρχημένος και έχεις συνέπεια αλλά και το κυριότερο είχα καλή αντίληψη, αντιλαμβανόμουν γρήγορα πράγματα, έκαναν την προσαρμογή πιο άμεση και εύκολη θα έλεγα γιατί σίγουρα μετέπειτα είδα κάποια παιδιά που ήρθαν στο εξωτερικό δεν είχαν τόσο άμεση προσαρμογή στον τρόπο λειτουργίας της καθημερινότητας εντός αλλά και εκτός γηπέδου».
Δείτε το σχετικό απόσπασμα από το 15:28 έως το 19:36
