Η Εθνική Ελλάδας έκλεισε ένα ακόμη φιλικό τεστ με ανάμεικτα συναισθήματα, καθώς για μεγάλο διάστημα του αγώνα απέναντι στη Σουηδία έδειξε στοιχεία ομάδας με ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα και σωστές επιλογές στον αγωνιστικό χώρο, πριν όμως παρουσιάσει ένα απότομο «νεκρό διάστημα» στο δεύτερο ημίχρονο που της κόστισε ρυθμό, συνοχή και έλεγχο.
Η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, σε μια περίοδο που το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα δεν έχει το βάρος της πρόκρισης σε τελική φάση Μουντιάλ, αλλά καλείται να «χτίσει» χαρακτήρα και πλάνο για το μέλλον, δοκίμασε πρόσωπα και συστήματα, με πιο χαρακτηριστική επιλογή την αλλαγή σε τριάδα στην άμυνα, η οποία έδωσε ενδιαφέρουσες αγωνιστικές ισορροπίες για περίπου 50 λεπτά.
Η ιδέα του Γιοβάνοβιτς που λειτούργησε
Η επιλογή του 3-5-2, με τον Τζόλη να κινείται πίσω από τους Παυλίδη και Τεττέη και την ομάδα να μετατρέπεται αμυντικά σε 5-4-1, έδωσε στην Ελλάδα μεγαλύτερη συμπαγή εικόνα και καλύτερες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών. Η γαλανόλευκη κατάφερε να περιορίσει τα κενά διαστήματα και να εμφανιστεί πιο οργανωμένη στην αμυντική μετάβαση, ενώ ταυτόχρονα βρήκε τρόπους να απειλήσει γρήγορα στην επίθεση.
Η παρουσία παικτών με διαφορετικά χαρακτηριστικά στο μεσοεπιθετικό κομμάτι δημιούργησε ερωτήματα για το πώς μπορεί να «χωρέσει» στο ίδιο σύστημα το ταλέντο ποδοσφαιριστών όπως ο Κωνσταντέλιας και ο Καρέτσας, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί άμεσο ζήτημα για τον ομοσπονδιακό τεχνικό, ο οποίος συνεχίζει τις δοκιμές ενόψει της επόμενης ημέρας.
Παρά το γεγονός ότι η Σουηδία κατάφερε να βρει κάποιες τελικές προσπάθειες, η συνολική εικόνα της ελληνικής άμυνας ήταν σε γενικές γραμμές ελεγχόμενη στο πρώτο μέρος, ενώ επιθετικά η ομάδα θα μπορούσε να έχει προηγηθεί με μεγαλύτερη διαφορά, αν είχε αξιοποιήσει τις ευκαιρίες και τα δύο δοκάρια που δημιούργησε.
Αξίζει να διαβάσεις
Το σημείο καμπής και το «black-out»
Το σκηνικό όμως άλλαξε άρδην στο δεύτερο ημίχρονο. Από τη στιγμή που η Εθνική άρχισε να χάνει τη συνέπεια στο παιχνίδι της και να αφήνει ανεκμετάλλευτες τις στιγμές πίεσης προς την αντίπαλη εστία, η Σουηδία βρήκε χώρο και ρυθμό για να επιστρέψει στο ματς.
Το «black-out» της ελληνικής ομάδας αποτυπώθηκε τόσο στην επιθετική όσο και στην αμυντική λειτουργία. Οι στιγμές έλλειψης συγκέντρωσης κόστισαν σε κρίσιμες φάσεις, με χαρακτηριστική τη φάση του δεύτερου γκολ των Σουηδών, όπου η ελληνική άμυνα δεν κατάφερε να αντιδράσει σωστά απέναντι σε μια απλή ανάπτυξη από τα άκρα.
Οι πολλές αλλαγές επηρέασαν αναπόφευκτα τον ρυθμό και τη συνοχή της ομάδας, όμως η συνολική εικόνα έδειξε ότι η Εθνική χρειάζεται μεγαλύτερη σταθερότητα στη διαχείριση τέτοιων διακυμάνσεων μέσα στον αγώνα, ανεξαρτήτως συνθηκών ή κόπωσης στο τέλος της σεζόν.
Αξίζει να διαβάσεις
Η σημασία της αντίδρασης και τα θετικά στοιχεία
Παρά την πτώση στην απόδοση, η Εθνική Ελλάδας βρήκε τον τρόπο να αντιδράσει και να αποφύγει την ήττα, στοιχείο που έχει τη δική του σημασία για τη συνέχεια. Η ψυχολογική διάσταση του αποτελέσματος, ακόμη και σε φιλικό επίπεδο, παίζει ρόλο στη διαμόρφωση νοοτροπίας νικητή.
Στο επίκεντρο βρέθηκε ο Κωστούλας, ο οποίος μπορεί να μην ήταν ιδιαίτερα εμφανής σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, όμως με μια έξυπνη ενέργεια και σωστή τελική επιλογή έδωσε την ασίστ στον Μασούρα, που εκτέλεσε ιδανικά, επιβεβαιώνοντας την εμπειρία και την κίνησή του μέσα στην περιοχή.
Παράλληλα, θετικά σχόλια συγκέντρωσε και η παρουσία του Κουρμπέλη, ο οποίος προσέφερε σταθερότητα στον άξονα και έδειξε ότι οι πιο έμπειροι ποδοσφαιριστές παραμένουν απαραίτητοι για την ισορροπία της ομάδας.
Συμπερασματικά
Η εικόνα της Εθνικής Ελλάδας απέναντι στη Σουηδία αφήνει διπλό αποτύπωμα: από τη μία πλευρά, μια ενδιαφέρουσα αγωνιστική προσέγγιση με θετικά δείγματα μέσα από την τακτική αλλαγή του Γιοβάνοβιτς· από την άλλη, η ανάγκη για μεγαλύτερη διάρκεια, συγκέντρωση και διαχείριση των κρίσιμων στιγμών ενός αγώνα.
Σε κάθε περίπτωση, τα φιλικά αυτά αποτελούν πολύτιμο πεδίο δοκιμών ενόψει της συνέχειας, όπου η Εθνική θα κληθεί να μετατρέψει τις ιδέες σε σταθερότητα και την καλή εικόνα σε συνέπεια αποτελεσμάτων.
