Το πρώτο επίσημο παιχνίδι της σεζόν είναι πάντα μια ιδιαίτερη συνθήκη. Η θεωρία λέει ότι αυτή την εποχή οι ομάδες δεν κρίνονται αυστηρά. Η πράξη, όμως, ειδικά όταν μιλάμε για τον Ολυμπιακό και για ευρωπαϊκό προκριματικό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», λέει κάτι διαφορετικό: ο κόσμος περιμένει να δει σημάδια ετοιμότητας, προσωπικότητας και προοπτικής.
Το τελικό 0-0 απέναντι στη Ναϊμέγκεν δεν αποτελεί αποτυχία. Δεν φέρνει πανικό και δεν αλλάζει τον στόχο της πρόκρισης. Παρ’ όλα αυτά, άφησε πίσω του αρκετά ερωτήματα και κυρίως μια αίσθηση γνώριμη για όσους παρακολούθησαν τον Ολυμπιακό στο δεύτερο μισό της περσινής σεζόν: η ομάδα δυσκολεύεται να μετατρέψει την υπεροχή της σε γκολ και να «τελειώσει» παιχνίδια που θεωρητικά μπορεί να ελέγξει.
Καλή διάθεση, λίγη ουσία
Ο Ολυμπιακός μπήκε στο παιχνίδι με ενέργεια και πρόθεση να πιέσει ψηλά. Για περίπου είκοσι λεπτά έδειξε ότι θέλει να επιβάλει τον ρυθμό του, να κρατήσει τη μπάλα και να περιορίσει την ανάπτυξη των Ολλανδών. Ωστόσο, η κατοχή δεν συνοδεύτηκε από καθαρές τελικές προσπάθειες.
Η μεγαλύτερη διαφορά σε σχέση με έναν έτοιμο ευρωπαϊκά Ολυμπιακό ήταν η έλλειψη καθαρού μυαλού στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Οι συνεργασίες έξω από την περιοχή δεν είχαν ταχύτητα, οι αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές δεν ήταν ιδανικές και ο Ελ Κααμπί έμοιαζε απομονωμένος για μεγάλο διάστημα.
Δεν είναι θέμα μόνο του Μαροκινού φορ. Είναι συνολικό ζήτημα λειτουργίας. Όταν ο βασικός επιθετικός δεν τροφοδοτείται σωστά και δεν έχει στήριξη από δεύτερο παίκτη στην περιοχή, τότε ακόμη και οι πιο ποιοτικοί φορ δυσκολεύονται να γίνουν απειλητικοί.
Το δεύτερο ημίχρονο ήταν το πραγματικό καμπανάκι
Αν το πρώτο μέρος χαρακτηρίστηκε από δημιουργική δυσκολία, το δεύτερο προβλημάτισε περισσότερο λόγω της εικόνας της ομάδας χωρίς την μπάλα. Η Ναϊμέγκεν άρχισε να βρίσκει χώρους, να κερδίζει μονομαχίες και να μεταφέρει το παιχνίδι κοντά στην περιοχή του Πόποβιτς.
Οι πέντε αλλαγές του Μεντιλίμπαρ λίγο μετά το 60’ δεν έγιναν απλώς για φρεσκάρισμα. Ήταν μια ξεκάθαρη παραδοχή ότι η αρχική ενδεκάδα δεν λειτουργούσε όπως θα ήθελε ο Βάσκος τεχνικός. Η ένταση στις μονομαχίες έπεσε, οι δεύτερες μπάλες χάνονταν συχνά και ο Ολυμπιακός έδειχνε να ακολουθεί τον ρυθμό του αντιπάλου αντί να τον επιβάλλει.
Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο για μια ομάδα του Μεντιλίμπαρ, γιατί η φιλοσοφία του βασίζεται ακριβώς στην πίεση, στην επιθετικότητα χωρίς την μπάλα και στη συνεχή ένταση. Όταν αυτά τα στοιχεία απουσιάζουν, ο Ολυμπιακός χάνει ένα σημαντικό μέρος της ταυτότητάς του.
Ο Ζότα έδωσε αυτό που έλειπε
Μέσα σε μια βραδιά που δεν είχε πολλούς διακριθέντες, ο Ζότα Σίλβα ήταν η πιο αισιόδοξη νότα. Με την είσοδό του το παιχνίδι απέκτησε ζωντάνια. Πήρε πρωτοβουλίες, έπαιξε κάθετα, δοκίμασε το ένας εναντίον ενός και γενικά έδειξε ποδοσφαιριστής που μπορεί να αλλάξει επίπεδο την επιθετική λειτουργία της ομάδας.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι έδειξε πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η ρεβάνς στην Ολλανδία: με θάρρος, ταχύτητα και διάθεση να δημιουργήσεις ρήγματα αντί να περιμένεις απλώς να έρθει το γκολ μέσα από την κατοχή.
Θετικά στοιχεία έδειξαν επίσης ο Μπρούνο, που είχε σταθερή παρουσία, αλλά και ο Πόποβιτς, ο οποίος ξεπέρασε το αρχικό άγχος και κράτησε όρθιο τον Ολυμπιακό στις στιγμές που η Ναϊμέγκεν έγινε πραγματικά επικίνδυνη.
Οι απουσίες εξηγούν, αλλά δεν δικαιολογούν τα πάντα
Είναι δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός δεν ήταν πλήρης. Η απουσία του Σαντιάγκο Έσε φάνηκε έντονα στον άξονα, ενώ ο Γκουστάβο Σα δεν είναι ακόμη έτοιμος να δώσει άμεσα λύσεις υψηλού επιπέδου. Επιπλέον, αρκετοί ποδοσφαιριστές βρίσκονται ακόμη σε φάση προσαρμογής ή δεν έχουν τον απαιτούμενο αγωνιστικό ρυθμό.
Αυτά αποτελούν ελαφρυντικά. Δεν μπορούν όμως να χρησιμοποιηθούν ως μόνιμη εξήγηση για μια ομάδα που έχει στόχο να βρεθεί στα playoffs του Champions League. Ο Ολυμπιακός διαθέτει ποιότητα, εμπειρία και έναν προπονητή που έχει αποδείξει ότι μπορεί να παρουσιάσει ανταγωνιστικά σύνολα στην Ευρώπη.
Η πρόκριση περνά από την αποτελεσματικότητα
Η ρεβάνς στην Ολλανδία δεν θα είναι εύκολη. Η Ναϊμέγκεν θα παίξει μπροστά στο κοινό της, θα έχει ενθουσιασμό και θα αντιμετωπίσει το παιχνίδι ως μία από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές βραδιές της ιστορίας της. Αυτό από μόνο του δημιουργεί μια επικίνδυνη συνθήκη για όποιον αντίπαλο την υποτιμήσει.
Ο Ολυμπιακός, όμως, έχει κάτι που οι Ολλανδοί δεν διαθέτουν στον ίδιο βαθμό: ευρωπαϊκό μέταλλο. Τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει ότι μπορεί να παίρνει αποτελέσματα σε δύσκολες έδρες, απέναντι σε ομάδες με μεγαλύτερο όνομα και περισσότερη εμπειρία.
Για να το πετύχει ξανά, χρειάζεται τρία πράγματα:
- μεγαλύτερη ένταση στις μονομαχίες,
- καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας στον άξονα,
- και κυρίως περισσότερη αποφασιστικότητα στην τελική προσπάθεια.
Αν συνεχίσει να σπαταλά τις στιγμές που δημιουργεί, θα δώσει ξανά δικαίωμα στη Ναϊμέγκεν να πιστέψει ότι μπορεί να κάνει την έκπληξη.
Το συμπέρασμα
Το 0-0 απέναντι στη Ναϊμέγκεν μοιάζει περισσότερο με ένα καμπανάκι ενόψει της συνέχειας, παρά με αποτέλεσμα που αλλάζει τις ισορροπίες της πρόκρισης. Ο Ολυμπιακός δεν έδειξε ακόμη την εικόνα που απαιτείται για αγώνες αυτού του επιπέδου, ωστόσο άφησε στοιχεία που επιτρέπουν αισιοδοξία για τη ρεβάνς.
Το βασικό ζητούμενο για τους «ερυθρόλευκους» είναι να αποκτήσουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο επιθετικό τρίτο. Η δημιουργία από μόνη της δεν αρκεί όταν λείπει η σωστή τελική απόφαση και η ουσία στις φάσεις που μπορούν να κρίνουν ένα παιχνίδι. Παράλληλα, η ομάδα χρειάζεται περισσότερη συνοχή στις γραμμές της και μεγαλύτερη ένταση στις μονομαχίες, στοιχεία που αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της αγωνιστικής φιλοσοφίας του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.
Η πρόκριση παραμένει ανοιχτή και εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια του Ολυμπιακού. Η εμπειρία από αντίστοιχες ευρωπαϊκές δοκιμασίες, η ποιότητα του ρόστερ και οι πιθανές επιστροφές σημαντικών ποδοσφαιριστών δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια διαφορετική εικόνα στην Ολλανδία.
Το πρώτο παιχνίδι δεν έδωσε τις απαντήσεις που αναζητούσε ο Ολυμπιακός, έδειξε όμως ξεκάθαρα τι χρειάζεται να διορθώσει. Η ρεβάνς αποτελεί την πρώτη μεγάλη δοκιμασία της νέας σεζόν και θα κρίνει αν οι «ερυθρόλευκοι» είναι έτοιμοι να κάνουν το επόμενο βήμα προς τα playoffs του Champions League.


