Το καλοκαίρι του 1998, μία μικρή χώρα που είχε είχε κερδίσει την ανεξαρτησία της μόλις το 1991 έκανε ολόκληρο τον ποδοσφαιρικό κόσμο να παραμιλά. Η Κροατία, μία χώρα τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων που ακόμη προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές ενός αιματηρού πολέμου, κατάφερε να γίνει παγκόσμια δύναμη μέσα σε ελάχιστα χρόνια. Οι παίκτες αγωνίζονταν με πρωτοφανή εθνική υπερηφάνεια, νιώθοντας ότι εκπροσωπούν την ταυτότητα του λαού τους στη διεθνή σκηνή. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Κροατίας έγινε δεκτή στη FIFA μόλις το 1992.
Η Κροατία, στην παρθενική της συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελλο ως ανεξάρτητο κράτος, όχι μόνο δεν φοβήθηκε τις μεγάλες δυνάμεις, αλλά ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου, χαρίζοντας στο ποδόσφαιρο μία από τις πιο ρομαντικές ιστορίες όλων των εποχών.
Η «Χρυσή Γενιά» των γιουγκοσλαβικών Ακαδημιών
Ήταν το προϊόν των κορυφαίων ποδοσφαιρικών σχολών της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. Πολλοί από αυτούς τους παίκτες είχαν στεφθεί Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Νέων το 1987 με τη Γιουγκοσλαβία (στη Χιλή). Όταν ενώθηκαν υπό την κροατική σημαία, διέθεταν την τέλεια ωριμότητα, την τεχνική κατάρτιση και την εμπειρία που απαιτούσε το κορυφαίο επίπεδο.
Οι τρεις «σωματοφύλακες» που έγιναν… Πράσινοι
Αν για τον υπόλοιπο ποδοσφαιρικό κόσμο εκείνη η ομάδα έμεινε στην ιστορία ως η «χάλκινη» Κροατία του 1998, για τους φίλους του Παναθηναϊκού απέκτησε με τα χρόνια μια ακόμη πιο ιδιαίτερη σημασία. Κι αυτό γιατί τέσσερα από τα πιο γνωστά ονόματά της συνδέθηκαν, με διαφορετικό τρόπο το καθένα, με το Τριφύλλι.
Οι Αλιόσα Ασάνοβιτς, Ρόμπερτ Γιάρνι και Γκόραν Βλάοβιτς φόρεσαν τελικά τα πράσινα, ενώ ο μεγάλος αστέρας της ομάδας, Νταβόρ Σούκερ, έφτασε πολύ κοντά, χωρίς όμως να πραγματοποιήσει ποτέ το μεγάλο ταξίδι προς την Αθήνα. Η γενιά των μεγάλων αυτών ποδοσφαιριστών έγινε θρύλος.
Αξίζει να διαβάσεις
Ο “μποέμ” αρτίστας της μπάλας, Αλιόσα Ασάνοβιτς
Η ποδοσφαιρική σχέση του Παναθηναϊκού με τη «χάλκινη» Κροατία ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά το Μουντιάλ της Γαλλίας. Το καλοκαίρι του 1998, το «τριφύλλι» έκανε δικό του τον Αλιόσα Ασάνοβιτς, έναν από τους πιο χαρισματικούς μέσους εκείνης της γενιάς. Με το μοναδικό αριστερό του πόδι, την εξαιρετική τεχνική κατάρτιση και την ικανότητά του να «βλέπει» γήπεδο πριν από όλους, ο Ασάνοβιτς αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην μεσαία γραμμή του Παναθηναϊκού και αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τον κόσμο.
Ο Αλιόσα Ασάνοβιτς ήταν ένας πραγματικός «μποέμ» των γηπέδων. Λάτρευε την Αθήνα και τη νυχτερινή ζωή, ενώ ήταν γνωστός στην ομάδα για το γεγονός ότι κάπνιζε συστηματικά. Σύμφωνα με… θρύλους, παρά το γεγονός ότι ο προπονητής Βασίλης Δανιήλ ήταν εξαιρετικά αυστηρός απαιτώντας πειθαρχία, ο Ασάνοβιτς είχε βρει τον τρόπο να καπνίζει… κρυφά.
Η μεταγραφή του Ρόμπερτ Γιάρνι στο Τριφύλλι και η «παρεξήγηση» με την Ρεάλ Μαδρίτης
Τρία χρόνια αργότερα, οι «πράσινοι» έκαναν ακόμη ένα ηχηρό χτύπημα, αποκτώντας τον Ρόμπερτ Γιάρνι. Λίγοι αριστεροί μπακ στην Ευρώπη μπορούσαν να συγκριθούν μαζί του εκείνη την εποχή. Η καριέρα του σε Γιουβέντους, Μπέτις και Ρεάλ Μαδρίτης μιλούσε από μόνη της. Η εμπειρία και οι αστείρευτες δυνάμεις του προσέθεσαν ποιότητα στην αριστερή πλευρά της ομάδας.
Αξίζει να διαβάσεις
Πριν έρθει στον Παναθηναϊκό το 2002, ο Ρόμπερτ Γιάρνι είχε πρωταγωνιστήσει σε μια από τις πιο «πονηρές» μεταγραφικές ιστορίες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Το 1998, η Μπέτις δεν ήθελε να τον πουλήσει στην ανταγωνίστρια Ρεάλ Μαδρίτης. Έτσι, αφού έπαιξε 119 παιχνίδια με μεγάλη επιτυχία για τη Ρεάλ Μπέτις, πήρε μεταγραφή στην Κόβεντρι έναντι 2,6 εκατομμυρίων λιρών.
Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα και χωρίς να παίξει ούτε ένα λεπτό με την αγγλική ομάδα, η Κόβεντρι τον πούλησε στην Ρεάλ Μαδρίτης με μικρότερο κέρδος. Ο Γιάρνι αργότερα παραδέχθηκε πως υπήρχε πρόβλημα στην έλλειψη ορθής διαχείρισης από την τεχνική ηγεσία (προπονητής της ομάδας ήταν τότε ο Σέρχιο Μαρκαριάν), τονίζοντας ότι αυτή η εσωτερική δυσαρμονία κόστισε στην ομάδα τίτλους που άξιζε να κατακτήσει.
Ο «γιατρός» Γκόραν Βλάοβιτς και το άγνωστο πρόβλημα υγείας
Η κροατική «αρμάδα» συμπληρώθηκε το 2003, όταν στην Παιανία έφτασε και ο Γκόραν Βλάοβιτς. Ο διεθνής επιθετικός, που είχε επίσης συμβάλει στην ιστορική πορεία της Κροατίας το 1998, έγινε ο τρίτος ποδοσφαιριστής εκείνης της θρυλικής ομάδας που φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού.
Η πιο συγκλονιστική και λιγότερο γνωστή ιστορία για τον Κροάτη άσο έρχεται από το μακρινό 1995. Εκείνη την χρονιά – και συνεπώς πριν έρθει στον Παναθηναϊκό – ο Κροάτης επιθετικός ένιωθε συνεχείς, έντονους πονοκεφάλους. Οι εξετάσεις έδειξαν έναν καλοήθη όγκο στο κεφάλι. Ο Βλάοβιτς χειρουργήθηκε με επιτυχία, επέστρεψε στα γήπεδα και πήρε το χάλκινο μετάλλιο το 1998. Η περιπέτεια αυτή έγινε γνωστή χρόνια αργότερα, καθώς λίγοι γνώριζαν ότι ο Κροάτης είχε επιστρέψει στην κορυφή του ποδοσφαίρου ύστερα από μία τόσο σοβαρή δοκιμασία.
Ο Γκόραν Βλάοβιτς έμεινε στην ιστορία μεταξύ άλλων για τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία με τον Παναθηναϊκό απέναντι στην Μπαρτσελόνα στις 9 Απριλίου 2002. Στον προημιτελικό του Champions League, με το σκορ στο 3-1 υπέρ της Μπαρτσελόνα, το σουτ του Κροάτη επιθετικού στο 89′ πέρασε εκατοστά έξω, στερώντας από τους Πράσινους την πρόκριση.
Το απωθημένο Νταβόρ Σούκερ που δεν φόρεσε ποτέ τα πράσινα
Υπήρχε, όμως, ένας Κροάτης που οι φίλοι του Παναθηναϊκού ονειρεύτηκαν περισσότερο από όλους. Και δεν ήταν άλλος από τον Νταβόρ Σούκερ. Ο άνθρωπος που κατέκτησε το Χρυσό Παπούτσι του Μουντιάλ του 1998, σημειώνοντας έξι γκολ και οδηγώντας την Κροατία στην τρίτη θέση. Ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς της εποχής του, με θητεία σε Σεβίλλη, Ρεάλ Μαδρίτης και Άρσεναλ.
Αξίζει να διαβάσεις
Το όνομά του συνδέθηκε ουκ ολίγες φορές με τον Παναθηναϊκό στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Υπήρξαν επαφές, σενάρια και έντονη φημολογία πως η μεγάλη μεταγραφή μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Τελικά, όμως, το deal δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, κατατάσσοντας τον Σούκερ στα μεγαλύτερα «what if» εκείνης της εποχής για τους φίλους του «τριφυλλιού».
Η «κατάσκοπος» σύζυγος του Σούκερ
Όταν ο Παναθηναϊκός πίεζε για την απόκτηση του Νταβόρ Σούκερ, δημιουργήθηκε ένα παρασκήνιο γύρω από την επικείμενη μεταγραφή του παίκτη στους Πράσινους. Σύμφωνα με αυτό, τότε σύντροφός του – και γνωστή Ισπανίδα τηλεπαρουσιάστρια, Άνα Ομπρεγόν – φέρεται να είχε έρθει incognito στην Αθήνα για να «τσεκάρει» σπίτια στα βόρεια προάστια, αλλά και την ποιότητα ζωής στην πόλη. Αν και η ίδια φέρεται να είχε δώσει τότε το «πράσινο φως», η συμφωνία δεν προχώρησε ποτέ λόγω των υψηλών οικονομικών απαιτήσεων.
Η «χάλκινη» γενιά που άφησε το αποτύπωμά της και στην Ελλάδα
Η Κροατία του 1998 δεν έμεινε στην ιστορία μόνο επειδή κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρώτο Μουντιάλ της ιστορίας της. Έμεινε γιατί έπαιξε ποδόσφαιρο γεμάτο πάθος, προσωπικότητα και ποιότητα, χαρίζοντας στον κόσμο μια από τις πιο αγαπητές εθνικές ομάδες όλων των εποχών.
Για τους φίλους του Παναθηναϊκού, όμως, εκείνη η ομάδα έχει ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική αξία. Τρεις από τους βασικούς πρωταγωνιστές της πέρασαν από την Λεωφόρο, ενώ ένας τέταρτος έμεινε για πάντα η μεγάλη μεταγραφή που δεν έγινε.
Πρόκειται για μία σπάνια σύνδεση ανάμεσα σε ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά παραμύθια των Μουντιάλ και την ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
