Το ποδόσφαιρο είναι σαφώς το λαοφιλέστερο σπορ στον κόσμο. Δισεκατομμύρια άνθρωποι ανά την υφήλιο κάθε ηλικίας, κλωτσάνε μια μπάλα καθημερινά, στις αλάνες ή στα γήπεδα. Ποδόσφαιρο και Ανταρκτική όμως, λίγοι ήξεραν ότι υπάρχει. Κι όμως, στην πιο έρημη και αφιλόξενη γωνιά του πλανήτη, το ποδόσφαιρο παίζεται κανονικά, κι όχι μόνο αυτό, τις περισσότερες φορές αποτελεί διέξοδο από την σκληρή και δύσκολη καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν εκεί. Πάμε να δούμε λοιπόν, μερικά παραδείγματα παιχνιδιών ποδοσφαίρου στην «Κρύα Έρημο».
Τα πρώτα δείγματα και η ιστορία…επιβίωσης του «Endurance»

Η BNAE (British National Antarctic Expedition) είναι αυτή που αναφέρει για πρώτη φορά την ύπαρξη ποδοσφαίρου στην ήπειρο το 1902. Αυτό είναι και η παλαιότερη αναφορά της ύπαρξης του βασιλιά των σπορ στην Ανταρκτική. Οκτώ χρόνια μετά, το 1910, οι εξερευνητές Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ και Έρνεστ Σάκλτον, αναφέρουν την διεξαγωγή αγώνων. Μάλιστα, σε μια περίπτωση το 1915, η άθληση ήταν η μόνη επιλογή επιβίωσης, καθώς το ιστιοφόρο «Endurance», κόλλησε στους πάγους για 10 μήνες και με την θερμοκρασία να κατεβαίνει στους -20 βαθμούς, αλλά και το ότι δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν το πλοίο και με τον κίνδυνο να…τρελαθεί το πλήρωμα να ανεβαίνει, το ποδόσφαιρο λειτούργησε ως διέξοδος και βοήθησε να κρατήσει σώας τας φρένας τα μυαλά του πληρώματος, το οποίο τελικά κατάφερε να αποδράσει περίπου έναν χρόνο αργότερα.
Γήπεδα στα πιο απίθανα μέρη: Η περίπτωση του Grytviken

Αναμφίβολα όμως, την πιο μακρά ιστορία στο ποδόσφαιρο σε τούτα τα μέρη, την έχει η Βρετανική υπερπόντια έκταση της Νέας Γεωργίας, ένα από τα πιο αφιλόξενα μέρη στον κόσμο, ειδικά τον χειμώνα, στην μέση του πουθενά, ανάμεσα σε Νότια Αμερική και Ανταρκτική. Επρόκειτο για ένα νησί το οποίο, παρά τις αντιξοότητες, έχει μακρά ποδοσφαιρική ιστορία, κυρίως λόγω της φαλαινοθηρίας που υπήρχε στην περιοχή σε διάφορους σταθμούς ανά την ανατολική ακτή του νησιού. Το γήπεδο που βλέπετε στην φωτογραφία, είναι το γήπεδο του Grytviken, του πρώτου μόνιμου οικισμού στο νησί και από όπου -όλως τυχαίως- απέπλευσε το «Endurance» το 1914.
Οι (μερικές) αναμετρήσεις που έχουν λάβει χώρα εκεί

Φυσικά τα ματς που έχουν παιχτεί είναι αμέτρητα και δεν θα μπορέσουμε να τα χωρέσουμε όλα. Πάμε όμως να δούμε μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Το 1948, ένα Βρετανικό πλοίο, το HMS Snipe και ένα Αργεντίνικο, το ARA Seaver, τέθηκαν αντιμέτωπα στις 4 γραμμές, ως έναν τρόπο για ειρήνη μεταξύ των δύο πλευρών, που φιλονικούσαν για το ποιος θα έπρεπε να έχει την βάση Station G. Οι Βρετανοί κέρδισαν με 1-0. Έναν χρόνο αργότερα, Βρετανοί και Χιλιανοί «διασταύρωσαν τα ξίφη τους» στο νησί Deception, με το ματς να λήγει ισόπαλο 1-1.
Δύο δεκαετίες μετά, η Αργεντίνικη βάση «Esperanza», διοργάνωσε ένα τουρνουά 6Χ6, το οποίο εγκαινίασε σε μια νίκη της με 7-3 επί της Χιλιανής βάσης Bernardo O’ Higgins, σε ένα τουρνουά, το οποίο έμελλε να κατακτήσει, με τον υπολοχαγό Carlos F. Lazarte να βγαίνει πρώτος σκόρερ. Το 1988, διεξήχθη ακόμα ένα τουρνουά, με βάσεις από Ουρουγουάη, Χιλή, Σοβιετική Ένωση και Κίνα, με τους Ουρουγουανούς της Artigas να κατακτούν την, ας πούμε, «Κούπα».
Πιο πρόσφατα, το 2006, Ισπανοί και Βούλγαροι κοντραρίστηκαν, σε ένα ματς στο οποίο η Βουλγαρική ομάδα ΤΣΣΚΑ Σόφιας έδωσε φανέλες στους συμπατριώτες της, με ένα εντυπωσιακό 6-6 να ακολουθεί. Το 2011 από την άλλη, η Αμερικάνικη βάση McMurdo, επικράτησε με 1-0 της Βρετανικής Rothera Research.
4 Δεκεμβρίου 2015: Ένα από τα νοτιότερα παιχνίδια ποδοσφαίρου στην ιστορία

Η πιο iconic αναμέτρηση πάντως, έγινε τον Δεκέμβριο του 2015. Τότε, Χιλιανοί στρατιωτικοί και επιστήμονες αντιμετώπισαν Αμερικανούς από την εταιρία Antarctic Logistics & Expeditions στον παγετώνα Ουνιόν. Οι Αμερινκανοί διεκομίσθησαν με ερπυστριοφόρο όχημα, σε ένα γήπεδο που υπέστη…makeover πριν την αναμέτρηση. Οι γηπεδούχοι επικράτησαν με 2-1 και κατέκτησαν το αυτοσχέδιο τρόπαιο. Το ματς, έγινε 1000 χιλιόμετρα από τον Νότιο Πόλο, ένα από τα νοτιότερα παιχνίδια στην ιστορία. Η εικόνα που βλέπετε, είναι οι απαραίτητες προετοιμασίες για την εκκίνηση του ματς.
Το συμπέρασμα
Όλα αυτά, μας δείχνουν ένα πράγμα. Ότι ο αθλητισμός και στην συγκεκριμένη περίπτωση το ποδόσφαιρο ενώνει. Η ανάγκη του ανθρώπου να «ξεκαπνίσει» θα υπάρχει πάντα και αυτό είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους αντιμετώπισης. Πολλές φορές μάλιστα, είναι και πολλά περισσότερα από αυτό. Είναι και τρόπος επιβίωσης απέναντι στις αντίξοες συνθήκες ενός τόπου όπως η Ανταρκτική. Σαν ένα «φάρμακο» που σε βοηθάει να ξεχάσεις προς στιγμήν τα προβλήματα σου και να σου δώσει την ψυχική ηρεμία ώστε να δεις αλλιώς την ζωή, με μια πιο αισιόδοξη ματιά. Γιατί ότι και να κάνουμε, όπως και να ζούμε, σε όποιες συνθήκες και να βρισκόμαστε, για το μεγαλύτερο μέρος από εμάς, το ποδόσφαιρο είναι διέξοδος. Για αυτό άλλωστε λέγεται «βασιλιάς των σπορ»!


1
4
5
