Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός και βραβευμένος με Όσκαρ ως σκηνοθέτης, Ρόμπερτ Ρέντφορντ στα 89 του.
Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ υπήρξε ένθερμος υπερασπιστής των περιβαλλοντικών ιδεών και πρωτοστάτης του ανεξάρτητου κινηματογράφου μέσω του θεσμού Sundance. Το ξημέρωμα της Τρίτης άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στην πολιτεία της Γιούτα, στα βουνά κοντά στο Provo. Η είδηση έγινε γνωστή με ανακοίνωση της Σίντι Μπέργκερ, διευθύντριας της PR εταιρείας Rogers & Cowan PMK: απεβίωσε στον ύπνο του. Δεν αναφέρθηκε κάποια επίσημη αιτία θανάτου.
Ο Ρέντφορντ επέμενε να δημιουργεί (είτε ως ηθοποιός είτε ως σκηνοθέτης) έργα που είχαν βάθος πολιτισμικό και κοινωνικό: οι ταινίες του αγγίζουν συχνά θέματα όπως η διαφθορά στην πολιτική, η ηθική ευθύνη, η ανθρώπινη δυσκολία.
Έλαβε δύο βραβεία Όσκαρ: το 1980 για τη σκηνοθεσία της ταινίας Ordinary People και το 2002 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο.
Ακόμη ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ έχει συμμετάσχει και σε ταινία της Marvel, και συγκεκριμένα στο Captain America The Winter Soldier (2014) που για πολλούς θεωρείται ως η κορυφαία ταινία των Marvel Studios.
Αξίζει να διαβάσεις
Οι 5 καλύτερες ταινίες του Ρόμπερτ Ρέντφορντ είτε ως ηθοποιός είτε ως σκηνοθέτης
- Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969)
Μία από τις ταινίες που τον απογείωσαν ως σταρ. Ο ρόλος του ως “Sundance Kid”, η χημεία με τον Paul Newman και το συνδυαστικό μεγαλείο της ιστορίας, της σκηνοθεσίας και της μουσικής την καθιστούν κλασική. - The Sting (1973)
Μία ταινία απατεώνων γεμάτη σασπένς και στυλ, όπου συνεργάζεται και πάλι με τον Newman. Διακρίνεται για το ευφυές σενάριο και την εκλεπτυσμένη αισθητική της. - All the President’s Men (1976)
Πολιτικό θρίλερ με κοινωνική και ιστορική βαρύτητα, όπου ο Ρέντφορντ ενσαρκώνει έναν από τους δημοσιογράφους που αποκάλυψαν το σκάνδαλο Watergate. Μία ταινία που δείχνει τη δέσμευσή του για σημαντικά θέματα μέσω του κινηματογράφου. - Ordinary People (1980)
Η πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα που κέρδισε Όσκαρ, μία ευαίσθητη και βαθιά ανθρώπινη ιστορία για την οικογένεια και το ψυχολογικό τραύμα· μία σαφής μετάβαση από την ηθοποιία στη σκηνοθεσία με ουσία. - All Is Lost (2013)
Μία από τις πιο πρόσφατες δουλειές του ως ηθοποιός, με ελάχιστους διαλόγους και μεγάλο συναισθηματικό αντίκτυπο. Επιδεικνύει την ικανότητά του να κρατάει ακέραια την προσοχή και το ενδιαφέρον ακόμη και χωρίς τις “παλιές” αρετές της αφήγησης.
