Πριν από τη Ρεάλ Μαδρίτης των πέντε συνεχόμενων Κυπέλλων Πρωταθλητριών, πριν από τον Άγιαξ του Κρόιφ, πριν από τη Μίλαν του Σάκι και την Μπαρτσελόνα του Γκουαρδιόλα, υπήρξε η Grande Torino. Μία ομάδα που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο παιζόταν το ποδόσφαιρο στην Ιταλία και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για ολόκληρη την Ευρώπη.
Η αυτοκρατορία που δεν έμοιαζε με καμία άλλη
Από το 1943 έως το 1949 κατέκτησε πέντε διαδοχικά πρωταθλήματα Ιταλίας, δημιουργώντας μια δυναστεία που φάνταζε αδύνατο να ανατραπεί. Η κυριαρχία της ήταν “απόλυτη”, με αποτέλεσμα σε αρκετές αναμετρήσεις οι αντίπαλοι γνώριζαν πως το ζητούμενο δεν ήταν η νίκη, αλλά η… αξιοπρεπής ήττα.
Στην καρδιά αυτής της ομάδας βρισκόταν ο χαρισματικός αρχηγός Βαλεντίνο Ματσόλα, ένας ποδοσφαιριστής που συνδύαζε τεχνική, προσωπικότητα και ηγετικές ικανότητες. Όταν εκείνος ανέβαζε τα μανίκια της φανέλας του – το περίφημο quarto d’ora granata – οι συμπαίκτες του καταλάβαιναν ότι είχε έρθει η ώρα της αντεπίθεσης. Και συνήθως, κανείς δεν μπορούσε να τους σταματήσει.
Η ομάδα που έγινε… η Εθνική Ιταλίας & το τελευταίο ταξίδι
Η επιρροή της Τορίνο ξεπερνούσε τα όρια του συλλόγου. Στις 11 Μαΐου 1947, η Εθνική Ιταλίας αντιμετώπισε την Ουγγαρία με μια ενδεκάδα που έμοιαζε περισσότερο με… ομάδα συλλόγου. Οι δέκα από τους έντεκα βασικούς ποδοσφαιριστές προέρχονταν από την Τορίνο, με μοναδική εξαίρεση τον τερματοφύλακα της Γιουβέντους.
Ελάχιστες ομάδες στην ιστορία του ποδοσφαίρου επηρέασαν τόσο καθοριστικά μια εθνική ομάδα. Για τους Ιταλούς, η Grande Torino δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος σύλλογος. Ήταν η ίδια η ποδοσφαιρική τους ταυτότητα.
Αξίζει να διαβάσεις
Στις αρχές του Μαΐου του 1949, η Τορίνο ταξίδεψε στη Λισαβόνα για να δώσει έναν φιλικό αγώνα προς τιμήν του μεγάλου αρχηγού της Μπενφίκα, Φρανσίσκο Φερέιρα. Η αποστολή ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της και πήρε τον δρόμο της επιστροφής. Όμως, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνο θα ήταν το τελευταίο ταξίδι της μεγαλύτερης ομάδας της Ιταλίας.
Το απόγευμα της 4ης Μαΐου 1949, καθώς το αεροσκάφος Fiat G.212 πλησίαζε το Τορίνο, οι καιρικές συνθήκες επιδεινώθηκαν δραματικά. Πυκνή ομίχλη, χαμηλή νέφωση και ισχυροί άνεμοι δυσκόλευαν την προσέγγιση.
Λίγα λεπτά πριν από την προσγείωση, το αεροπλάνο προσέκρουσε με μεγάλη ταχύτητα στον πίσω τοίχο της Βασιλικής της Σουπέργκα, στον λόφο που δεσπόζει πάνω από την πόλη. Από την σύγκρουση δεν υπήρξαν επιζώντες.
Και οι 31 άνθρωποι που επέβαιναν στο αεροσκάφος – ποδοσφαιριστές, προπονητές, δημοσιογράφοι και μέλη του πληρώματος – έχασαν τη ζωή τους.
Ανάμεσά τους και ο Βαλεντίνο Ματσόλα, ο άνθρωπος που συμβόλιζε την ποδοσφαιρική υπεροχή της μεταπολεμικής Ιταλίας και πατέρας του μετέπειτα θρύλου της Ίντερ, Σάντρο Ματσόλα.
Η Ιταλία ντύθηκε στα μαύρα
Η είδηση «πάγωσε» ολόκληρη τη χώρα.
Οι εφημερίδες κυκλοφόρησαν με μαύρα πρωτοσέλιδα, οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούσαν πένθιμα και χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα στους δρόμους του Τορίνο.
Στην κηδεία της ομάδας, περισσότεροι από 500.000 άνθρωποι συνόδευσαν τη Grande Torino στην τελευταία της κατοικία, σε μία από τις μεγαλύτερες λαϊκές συγκεντρώσεις πένθους που έχει γνωρίσει ποτέ η Ιταλία.
Το πρωτάθλημα δεν σταμάτησε. Ως φόρο τιμής, οι εναπομείναντες αγώνες της σεζόν διεξήχθησαν με τις ομάδες να παρατάσσουν τις ομάδες νέων τους. Η Τορίνο ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια για έκτη φορά, όμως ο τίτλος εκείνος δεν πανηγυρίστηκε ποτέ.
Αξίζει να διαβάσεις
Η πληγή που δεν έκλεισε ποτέ
Η τραγωδία της Σουπέργκα δεν στέρησε μόνο από την Ιταλία μια σπουδαία ομάδα αλλά άλλαξε την πορεία του ιταλικού ποδοσφαίρου. Η Εθνική Ιταλίας έχασε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τον βασικό κορμό της, ενώ ο φόβος των αεροπορικών ταξιδιών επηρέασε για χρόνια τους ιταλικούς συλλόγους, που προτιμούσαν να μετακινούνται οδικώς ή σιδηροδρομικώς.
Η Τορίνο συνέχισε να υπάρχει, κατέκτησε αργότερα κι άλλους τίτλους, όμως δεν κατάφερε ποτέ να ανακτήσει την αίγλη και την κυριαρχία της Grande Torino. Για τους φίλους του συλλόγου, η ομάδα εκείνη δεν ηττήθηκε ποτέ μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Η μοίρα ήταν ο μοναδικός αντίπαλος που δεν μπορούσε να νικήσει.
Ένας λόφος που έγινε σύμβολο
Κάθε χρόνο, στις 4 Μαΐου, χιλιάδες φίλαθλοι ανεβαίνουν στον λόφο της Σουπέργκα. Δεν πηγαίνουν μόνο για να τιμήσουν μια ποδοσφαιρική ομάδα, αλλά για να υπενθυμίσουν πως υπήρξε κάποτε μια ομάδα που κυριάρχησε όσο λίγες στην ιστορία, ενέπνευσε μια ολόκληρη χώρα και έφυγε από τη ζωή χωρίς να γνωρίσει ποτέ την ήττα μέσα στο γήπεδο.
Η Grande Torino εκτός από μία ομάδα-θρύλο του ιταλικού ποδοσφαίρου, αποτελεί μια από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ στον παγκόσμιο αθλητισμό. Ένα κεφάλαιο που υπενθυμίζει ότι, κάποιες φορές, οι μεγαλύτερες ήττες δεν κρίνονται από το σκορ, αλλά από την ίδια τη ζωή.
1 
2 
3 
4 
5 
Super League
Παναθηναϊκός
Ολυμπιακός
ΑΕΚ
Άρης
ΠΑΟΚ
ΟΦΗ
Κηφισιά
Καλαμάτα
