Άλλη μία αποστολή εξετελέσθη για τους Πειραιώτες, οι οποίοι, στα πλαίσια της 2ης αγωνιστικής της Stoiximan Super League, δοκιμάστηκαν σε μία παραδοσιακά δύσκολη έδρα, αυτή του Αστέρα Τρίπολης.
Ο Ολυμπιακός κατάφερε να περάσει από τη δοκιμασία του «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης», με «χρυσό», όπως αποδείχτηκε εν τέλει, το μοναδικό γκολ του Ζότα Σίλβα. Ενός παιδιού, ο οποίος αρχικά αποκτήθηκε με τη μορφή δανεισμού από τη Νότιγχαμ Φόρεστ και, προ τριών ημερών, η ΠΑΕ Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτησή του με την μορφή της μεταγραφής.
Φαίνεται παίκτης με ποιότητα, από αυτούς που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στον αγωνιστικό χώρο, και σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί πόσο κομβικό είναι το ποδοσφαιρικό δίκτυο που έχει δημιουργήσει ο Βαγγέλης Μαρινάκης, γιατί… κακά τα ψέματα, ένας τέτοιος παίκτης δεν θα μπορούσε να αποκτηθεί απευθείας από τον Ολυμπιακό.
Οι «ερυθρόλευκοι» ξεκίνησαν το πρώτο εικοσάλεπτο με αισθητή την έλλειψη ρυθμού, καθώς επίσης και με σημαντικά προβλήματα στο κομμάτι της ανάπτυξης του παιχνιδιού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πριν έρθει το 0-1, δεν θυμάμαι να έχουν αλλάξει τρεις πάσες χωρίς λάθος.
Ο Αστέρας, μάλιστα, κατάφερε να απειλήσει την εστία των Πειραιωτών, με τον Ορτέγκα να δείχνει σταθερός και να κρατάει το μηδέν.
Δεν έχω λόγια για τον Μανώλη Σάλιακα. Όταν ανακοινώθηκε η μεταγραφή του, μου δημιουργήθηκαν αμφιβολίες. Όχι ότι το παιδί δεν έχει ποιότητα ή παραστάσεις στο υψηλό επίπεδο. Περισσότερο είχα τον ενδοιασμό εάν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στην πίεση του συλλόγου, κάτι που θα δούμε και στη συνέχεια.
Ωστόσο, σήμερα στην Τρίπολη, τόσο ανασταλτικά όσο και επιθετικά, ήταν πραγματικά άριστος. Με… σέντρες ξυράφι που θύμισαν Τσιμίκα στην καλύτερή του χρονιά με τα «ερυθρόλευκα».
Από τα πόδια του έρχεται και η πολύ όμορφη σέντρα που βρίσκει τον ξεμαρκαρισμένο Ζότα και εκείνος, με τη σειρά του, με σκαστή κεφαλιά νίκησε τον Παπαδόπουλο, στέλνοντας την μπάλα στην αριστερή του γωνία και δίνοντας το προβάδισμα στους Πειραιώτες.
Σημείο αναφοράς φάνηκε το γκολ για τον Ολυμπιακό, καθώς από εκεί και πέρα έδειξε να ελέγχει το παιχνίδι, με πολλά τρεξίματα, καλή κυκλοφορία της μπάλας και φάσεις που δεν κατάφεραν, άλλη μία φορά, να μετουσιωθούν σε γκολ.
Είναι κατανοητό ότι στην ομάδα έχουν προστεθεί αρκετά καινούργια πρόσωπα και θα χρειαστεί υπομονή και χρόνος για να δούμε τον Ολυμπιακό που έχουμε συνηθίσει. Παρ’ όλα αυτά, το θέμα της αποτελεσματικότητας θα πρέπει να επιλυθεί το συντομότερο δυνατό, γιατί ειδάλλως θα υπάρξουν προβλήματα που ενδέχεται να στοιχίσουν στον Ολυμπιακό και θα καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ στη συνέχεια.
Θα είναι αστείο να γράφω κάθε εβδομάδα ότι ο Ολυμπιακός επιθετικά δημιούργησε, αλλά δεν κατάφερε να πετύχει παραπάνω από ένα τέρμα. Δεν είναι κάτι να σου κάνει η Τρίπολη το 1-1 στο 85′ και να τρέχεις και να μην φτάνεις. Το είδαμε το έργο ποικιλοτρόπως πέρυσι.
Επιπλέον, ανησυχητική αρχίζει να είναι πλέον η κατάσταση του Τσικίνιο, ο οποίος δείχνει να είναι εντελώς εκτός παιχνιδιού εδώ και πολύ καιρό, καθώς και του Ελ Κααμπί, που ειδικά σήμερα, στο πρώτο ημίχρονο, ήταν παίκτης-φάντασμα.
Με την εκκίνηση του 2ου ημιχρόνου, ο Μαροκινός είχε την ευκαιρία να ανοίξει λογαριασμό στο πρωτάθλημα, κάτι που δεν έγινε, καθώς έστειλε την μπάλα στο δοκάρι.
Λίγο αργότερα, άλλη μία ευκαιρία να σκοράρει, με ένα τετ α τετ, ένας με έναν, απέναντι στον Παπαδόπουλο, με ένα απογοητευτικό τελείωμα. Προφανώς και αυτό δεν είναι τελείωμα Ελ Κααμπί.
Έχει βρεθεί σε θέση που ο αντίπαλος τερματοφύλακας έχει αιφνιδιαστεί και βρίσκεται στη μέση της εστίας. Συνεπώς, παρότι και οι δύο γωνίες είναι ελεύθερες, ο Μαροκινός κατάφερε να πλασάρει επάνω στα χέρια του Παπαδόπουλου.
Θεωρώ ότι στην περίπτωσή του ένα rotation, όποτε υπάρχει ευκαιρία, μόνο καλό θα του έκανε, αλλά στο μυαλό του Μεντιλίμπαρ μόνο έτσι δεν είναι τα πράγματα.
Από το 60′ και μετά, το ματς έγινε… ροντέο και ευτυχώς ο Ολυμπιακός δεν έπαθε τα χειρότερα. Ο Αστέρας άρχισε να πιέζει αφόρητα, παίρνοντας το κέντρο στον αγωνιστικό χώρο και περιορίζοντας τον Ολυμπιακό στο αμυντικό τρίτο.
Σωστά ο Μεντιλίμπαρ έδωσε νέα πνοή στον άξονα με την είσοδο του Γκουστάβο Σα και του Φρόιλερ, κάνοντας τον Ολυμπιακό να ξανακερδίσει μέτρα στον αγώνα.
Ο Ολυμπιακός κατάφερε να ξαναδημιουργήσει, με μεγαλύτερη ευκαιρία ως τότε ένα δυνατό διαγώνιο σουτ του Ρέτσου, μετά από τοποθέτησή του σε πλεονεκτική θέση. Ο Παπαδόπουλος, όμως, είχε μία ακόμα απάντηση, διώχνοντας με τα πόδια.
Και το κερασάκι στην τούρτα…
Μία ανάσα πριν από τη λήξη του αγώνα, οι «ερυθρόλευκοι» βγήκαν στην κόντρα με καλές προϋποθέσεις. Η μπάλα σπάει στο σημείο της μικρής περιοχής και ο Γκονζάλες, σε κενή εστία, πλασάρει σημαδεύοντας το δοκάρι.
Φάνηκε ότι το παιδί είχε αρκετό άγχος στο ντεμπούτο του με τα «ερυθρόλευκα». Σίγουρα καλείται να αποδείξει πράγματα στην Ευρώπη, καθώς στην πατρίδα του έχει μεγάλη αναγνωρισιμότητα λόγω των εξαιρετικών του αποδόσεων και, προσωπικά, αυτό που γίνεται στα social media του Ολυμπιακού με επίκεντρο τον νεαρό Μεξικανό δεν το θυμάμαι με άλλη μεταγραφή.
Ο 23χρονος πήρε πρωτοβουλίες στο ντεμπούτο του, αλλά είναι εμφανέστατο ότι θα χρειαστεί προσαρμογή στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Με λίγα λόγια: βελτιωμένος ο Ολυμπιακός, όπως και την προηγούμενη εβδομάδα με τον Ατρόμητο στο Καραϊσκάκη, αλλά με «καμπανάκια» που πρέπει να λάβει υπόψη του για τη συνέχεια.
Στο τέλος της ημέρας μένει η σημαντικότητα των τριών βαθμών. Στον απολογισμό ενός πρωταθλήματος, είναι πολύτιμο να περνάς από τέτοιες έδρες.
Η επόμενη υποχρέωση στα πλαίσια του πρωταθλήματος βρίσκει τους Πειραιώτες να ταξιδεύουν στον Βόλο, για άλλη μία αναμέτρηση που θέλει προσοχή και την κατάλληλη ωριμότητα.
Τρεις βαθμοί και προχωράμε…
Ο δρόμος για την επιστροφή στα πρωταθλήματα είναι μακρύς.


