Με αφορμή την αναμέτρηση μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας για τη League A των ομίλων του Nations League η Mozzart της Σερβίας αποθέωσε τον πρόεδρο της ΕΠΟ, Μάκη Γκαγκάτση.
Στο εν λόγω δημοσίευμα τον χαρακτηρίζει «πρόεδρο που κάνει αποκλειστικά τη δουλειά του» και υπενθυμίζει τις «καινοτομίες» που έχουν αναβαθμίσει το ελληνικό ποδόσφαιρο κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Συγκεκριμένα, η Mozzart αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην πληρότητα που χαρακτηρίζει το ρόστερ του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, την τοποθέτηση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου και την αγορά προπονητικού κέντρου στην Παιανία.
Το εκτενές δημοσίευμα της Mozzart:
«Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ
Αξίζει να διαβάσεις
Όπως θα έλεγαν και οι Άγγλοι, «Last but not least». Φτάσαμε, λοιπόν, στον πρόεδρο που μέσα στα δύο χρόνια της θητείας του έχει δείξει ότι δεν έχει καμία πρόθεση να παρεμβαίνει σε ζητήματα που δεν ανήκουν στις αρμοδιότητές του. Αντίθετα, στόχος του είναι να προσφέρει στους ανθρώπους που βρίσκονται κάτω από αυτόν στην ιεραρχία τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για να εργαστούν και να εξελιχθούν.
Ο Μάκης Γκαγκάτσης είναι ο άνθρωπος με τον οποίο ξεκίνησαν οι καινοτομίες. Από τον Ιούνιο του 2024, όταν ανέλαβε τα ηνία της ΕΠΟ, το ελληνικό ποδόσφαιρο άρχισε να αναπτύσσεται σε επίπεδο δομών, υποδομών και ποιότητας.
Η πρώτη αποφασιστική κίνησή του ήταν η τοποθέτηση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας. Έδωσε στον έμπειρο προπονητή τετραετές συμβόλαιο, εμπιστοσύνη και χώρο για να δουλέψει, επαναφέροντας με αυτόν τον τρόπο την ηρεμία και αναβιώνοντας την κουλτούρα της Εθνικής ομάδας.
Αξίζει να διαβάσεις
Η δεύτερη κίνηση ήταν η αγορά του προπονητικού κέντρου στην Παιανία, περίπου 40 χιλιόμετρα από την Αθήνα, έναντι 21,5 εκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων τα 18,5 εκατομμύρια ευρώ καλύφθηκαν μέσω πόρων της FIFA και της UEFA. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, η Εθνική Ελλάδας ουσιαστικά δεν είχε το δικό της «σπίτι». Πλέον απέκτησε τη δική της ποδοσφαιρική βάση, αντίστοιχη με εκείνη που διαθέτει η Σερβία στη Στάρα Πάζοβα.
«Η Εθνική ομάδα είναι η ποδοσφαιρική μας οικογένεια. Ο καθένας από εμάς, ανεξάρτητα από τις συλλογικές του προτιμήσεις, αποτελεί μέλος της. Και επειδή δεν υπάρχουν οικογένειες χωρίς σπίτι, από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να θέσω υποψηφιότητα για την προεδρία, τόνισα ότι η εξεύρεση προπονητικού κέντρου για την Εθνική ομάδα θα αποτελούσε το μεγαλύτερο στοίχημα της διοίκησής μας και ότι έπρεπε να το κερδίσουμε», είχε δηλώσει πριν από δύο χρόνια ο Γκαγκάτσης, ο οποίος δεν άργησε να κάνει πράξη την υπόσχεσή του.
Η τρίτη κίνηση είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική και αφορά την ομαλοποίηση των εγχώριων διοργανώσεων. Για χρόνια, οι σχέσεις μεταξύ των μεγάλων συλλόγων του ελληνικού ποδοσφαίρου ήταν ιδιαίτερα τεταμένες και ταραχώδεις, όμως ο Γκαγκάτσης επιχείρησε να λειτουργήσει ως παράγοντας σταθερότητας. Έδωσε έμφαση στην αποκατάσταση της αξιοπιστίας και στην ενίσχυση της κανονικότητας των διοργανώσεων.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον η απόλυτη κυριαρχία μίας ομάδας —στη συγκεκριμένη περίπτωση του Ολυμπιακού— καθώς οι πρωταθλητές εναλλάσσονται από σεζόν σε σεζόν. Η επιστροφή της ανταγωνιστικότητας και της ομαλότητας στις εγχώριες διοργανώσεις δημιουργεί παράλληλα καλύτερες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη νέων ποδοσφαιρικών ταλέντων.
Παράλληλα, αναπτύχθηκε σημαντικά και η συνεργασία με την UEFA, μέσω προγραμμάτων όπως το HatTrick και το Grow. Τα χρήματα από το πρόγραμμα HatTrick επενδύονται απευθείας στην κατασκευή και την αναβάθμιση ποδοσφαιρικών υποδομών, ενώ το Grow βοηθά τις εθνικές ομοσπονδίες να αναβαθμίσουν τη λειτουργία τους σε επιχειρηματικό, οργανωτικό και εμπορικό επίπεδο.
Μέχρι στιγμής, λοιπόν, οι κινήσεις του Μάκη Γκαγκάτση παρουσιάζονται ως ενέργειες που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ομοσπονδίας της οποίας ηγείται και, κατ’ επέκταση, της Εθνικής ομάδας.
Αξίζει να διαβάσεις
«Εγώ θα εξασφαλίσω την επιχειρησιακή λειτουργία, την υλικοτεχνική υποστήριξη, το ανθρώπινο δυναμικό και μια σταθερή βάση, ώστε το νέο ελληνικό κύμα να εξελιχθεί σε τσουνάμι».
Αυτή θα μπορούσε να είναι η «μανιέρα» του προέδρου. Και κάπως έτσι γίνεται σαφές το μήνυμα του κειμένου: ότι η άνοδος του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν παρουσιάζεται ως αποτέλεσμα της τύχης, αλλά ως προϊόν συγκεκριμένου σχεδιασμού και επιλογών».
